آیا بچه باعث بهتر شدن ازدواج می شود؟ (تاثیر بچه بر ازدواج)

تاثیر بچه بر ازدواج همیشه طبق انتظار و مطابق خواسته ما نیست. بچه دار شدن نه به تنهایی ازدواج را خراب می کند و نه به تنهایی آن را نجات می دهد. فرزندآوری بیشتر شبیه یک آینه قوی عمل می کند و کیفیت رابطه، سبک گفت و گو، میزان همکاری، صمیمیت و حتی اختلاف های پنهان زن و شوهر را واضح تر نشان می دهد. پس وقتی شخصی به شما گفت، بچه دار شین ازدواج تون بهتر میشه، نیاز دارید موضوع را دقیق تر و اختصاصی تر بررسی کنید.

برای بعضی زوج ها، بچه دار شدن حس معنا، مسئولیت مشترک و پیوند عاطفی را عمیق تر می کند. برای بعضی دیگر، همان اتفاق باعث خستگی، فاصله، دعوا، کاهش رابطه عاطفی و احساس تنهایی در زندگی مشترک می شود.

در واقع تفاوت اصلی در این نیست که بچه خوب است یا بد. تفاوت در آمادگی زوجین، سلامت رابطه قبل از فرزندآوری و توان آنها برای حفظ نقش همسری در کنار نقش پدر و مادری است.

در بخش مشاوره زوج درمانی ویکی روان بارها مواردی را دیده ایم زوج هایی که قبل از بچه دار شدن اختلاف های حل نشده داشته اند، بعد از تولد کودک بیشتر به مشکل خورده اند.

در مقابل، زوج هایی که بلد بوده اند درباره نیازها، خستگی، پول، خانواده ها و رابطه عاطفی حرف بزنند، با وجود سختی های والدگری رابطه محکم تری ساخته اند.

تاثیر بچه بر ازدواج از نظر روانشناسی چیست؟

از نظر روانشناسی، فرزندآوری یک انتقال بزرگ نقش برای هر دو نفر است.

یعنی زن و مرد فقط همسر هم نیستند، بلکه وارد نقش پدر و مادر هم می شوند. همین تغییر، ساختار زندگی را عوض می کند. خواب کمتر می شود، زمان شخصی پایین می آید، مسئولیت مالی بیشتر می شود، کیفیت رابطه جنسی تغییر می کند و تصمیم های کوچک روزمره اهمیت بزرگ تری پیدا می کنند.

پژوهش های مربوط به گذار به والدگری و رضایت زناشویی نشان می دهند در سال های اول پس از تولد فرزند، بخشی از زوج ها افت رضایت زناشویی را تجربه می کنند.

این یعنی فشار فرزندآوری واقعی است و نباید آن را با شعارهایی مثل «بچه که بیاید همه چیز درست می شود» ساده کرد.

اما نکته مهم تر این است که افت رضایت زناشویی سرنوشت قطعی همه زوج ها نیست.

وقتی زوجین قبل از بچه دار شدن رابطه نسبتا امن، گفت و گوی سالم، تقسیم مسئولیت و حمایت عاطفی داشته باشند، فرزندآوری می تواند حس همکاری و تعهد را بیشتر کند.

در چنین رابطه ای، کودک به جای اینکه میدان جنگ جدید باشد، تبدیل به پروژه مشترک زندگی می شود.

فرزندآوری ازدواج را عمیق تر می کند یا پیچیده تر؟

پاسخ درست این است که هر دو اتفاق می تواند رخ می دهد.

بچه دار شدن رابطه را عمیق تر می کند چون زن و مرد تجربه ای بسیار مهم را با هم زندگی می کنند. دیدن رشد کودک، مراقبت مشترک، تصمیم گیری درباره آینده و حس خانواده بودن می تواند پیوند عاطفی را قوی تر کند.

همزمان رابطه پیچیده تر هم می شود. قبل از تولد کودک، اختلاف بر سر ساعت خواب، خرج خانه یا دید و بازدید خانوادگی شاید قابل مدیریت بود.

بعد از کودک، همان اختلاف ها با خستگی، گریه نوزاد، فشار مالی و نگرانی تربیتی ترکیب می شوند. اینجاست که داشتن اصول زندگی مشترک اهمیت بیشتری پیدا می کند.

چرا تاثیر کودک بر رابطه زن و شوهر برای همه زوج ها یکسان نیست؟

در جواب باید گفت چون زوج ها با سرمایه روانی و رابطه ای یکسان وارد والدگری نمی شوند و هر شخص داستان خاص خود را دارد.

چند عامل تعیین می کند تاثیر کودک بر رابطه زن و شوهر مثبت تر باشد یا فرساینده تر:

• کیفیت رابطه قبل از بچه: رابطه امن، بچه را بهتر تحمل می کند. رابطه پرتنش، زیر فشار بچه زودتر ترک می خورد.
• آمادگی روانی: کسی که از سر فشار خانواده یا ترس از جدایی بچه دار می شود، معمولا آمادگی کمتری دارد.
• تقسیم مسئولیت: وقتی یک نفر بار اصلی کودک را به دوش می کشد، خشم و دلخوری جمع می شود.
• حمایت اطرافیان: کمک خانواده، مراقبت کوتاه مدت از کودک و حمایت عاطفی می تواند فشار زوج را کمتر کند.
• وضعیت مالی: کودک هزینه دارد. اگر زوج درباره پول حرف نزده باشند، فشار مالی به دعوا تبدیل می شود.

بچه دار شدن بر رابطه زوجین در ماه ها و سال های اول چه تاثیری دارد؟

ماه های اول بعد از تولد کودک برای بسیاری از زوج ها دوره شیرین اما دشوار است.

بدن مادر در حال ترمیم است، پدر با نقش تازه خود روبرو می شود، خانواده ها دخالت یا حمایت می کنند، خواب شبانه تکه تکه می شود و رابطه دونفره به حاشیه می رود.

در این مرحله، زوج ها گاهی اشتباه فکر می کنند چون دیگر مثل قبل نمی خندند، قرار دو نفره ندارند یا میل جنسی کم شده، پس رابطه خراب شده است.

همیشه اینطور نیست. بخشی از این تغییرها طبیعی است، اما طبیعی بودن به معنی رها کردن نیست. رابطه بعد از بچه دار شدن خودش را خودکار حفظ نمی کند. باید آگاهانه برای آن وقت گذاشت.

1- کاهش وقت دو نفره و تغییر ریتم زندگی مشترک

قبل از بچه، زن و شوهر راحت تر با هم بیرون می روند، حرف می زنند، فیلم می بینند یا حتی بدون برنامه کنار هم می نشینند. بعد از تولد کودک، همین لحظه های ساده کمیاب می شوند.

این کمبود اگر دیده نشود، آرام آرام تبدیل به فاصله عاطفی می شود. اینجا حفظ رابطه یعنی برنامه های بزرگ نچینید، اما وقت های کوچک را جدی بگیرید.

یک گفت و گوی ۱۵ دقیقه ای وقتی کودک خواب است، یک چای دونفره، یک پیام قدردانی یا چند دقیقه تماس بدنی آرام می تواند برای رابطه مثل نفس تازه باشد.

2- خستگی، کم خوابی و افزایش حساسیت های رفتاری

کم خوابی فقط خسته کننده نیست، خلق و قضاوت آدم را هم تغییر می دهد. طبق توضیح کلینیک کلیولند درباره کم خوابی، محرومیت از خواب می تواند با خستگی، تحریک پذیری، افت تمرکز و کند شدن واکنش ها همراه باشد.

پس طبیعی است زوجی که چند شب درست نخوابیده اند، زودتر از حرف هم برداشت منفی کنند.

در چنین وضعی، جمله ساده «چرا این کار را نکردی؟» می تواند به دعوای طولانی تبدیل شود. راه حل این نیست که زوجین همیشه آرام و بی نقص باشند.

راه حل این است که بفهمند بخشی از واکنش های تند، محصول خستگی است و باید قبل از قضاوت کردن، نیاز بدن به استراحت را جدی بگیرند.

3- تغییر نقش زن و مرد از همسر به پدر و مادر

یکی از آسیب های رایج این است که زن و مرد بعد از بچه دار شدن فقط مامان و بابا می شوند. نقش والدگری آنقدر بزرگ می شود که نقش همسری زیر آن پنهان می ماند.

این اتفاق به خصوص وقتی خطرناک است که همه گفت و گوها فقط درباره شیر، خواب، دکتر، پوشک، مدرسه، هزینه و تربیت کودک باشد.

رابطه سالم با کودک از رابطه سالم والدین تغذیه می کند. اگر زن و شوهر نتوانند رابطه خودشان را حفظ کنند، کودک هم در فضای عاطفی پرتنش رشد می کند.

به همین دلیل، مطالعه درباره روانشناسی زوج بعد از بچه دار شدن فقط کار لوکس نیست، بخشی از مراقبت از خانواده است.

تاثیر فرزندآوری بر صمیمیت زوجین

صمیمیت بعد از بچه دار شدن تغییر می کند، اما الزاما از بین نمی رود بلکه تغییر ماهیت پیدا می کند!

صمیمیت عاطفی، جنسی، کلامی و حتی صمیمیت در همکاری روزمره شکل تازه ای پیدا می کند. زوجی که این تغییر را می پذیرد، راحت تر خود را با مرحله جدید زندگی هماهنگ می کند.

مشکل از جایی شروع می شود که یکی از زوجین انتظار دارد همه چیز مثل قبل بماند. بدن، ذهن، زمان و انرژی بعد از تولد کودک عوض می شود.

پس رابطه هم باید با این شرایط تازه بازطراحی شود. در مقاله انواع صمیمیت عاطفی هم توضیح داده ایم که صمیمیت فقط به رابطه جنسی محدود نیست.

صمیمیت عاطفی بعد از بچه دار شدن

صمیمیت عاطفی وقتی قوی تر می شود که زوجین در سختی کنار هم بایستند، نه مقابل هم.

یک مادر خسته بیشتر از نصیحت، به دیده شدن نیاز دارد. یک پدر نگران بیشتر از سرزنش، به اعتماد و همراهی نیاز دارد.

جمله هایی مثل «می دانم امروز خیلی خسته شدی»، «بیا امشب من بچه را بخوابانم»، «از اینکه اینقدر مراقبش هستی ممنونم» ساده اند، اما در رابطه اثر عمیق دارند.

همین رفتارهای کوچک همان چیزی است که عشق ورزیدن زوجین را از حرف به عمل تبدیل می کند.

صمیمیت جنسی و تغییرات طبیعی بعد از فرزندآوری

کاهش میل جنسی بعد از فرزندآوری برای بسیاری از زوج ها تجربه ای واقعی است. خستگی، تغییر بدن، درد یا نگرانی جسمی، شیردهی، اضطراب، تصویر بدنی، کم خوابی و فشار ذهنی می توانند روی رابطه جنسی اثر بگذارند.

راهنمای سایت مایو کلینیک درباره رابطه جنسی پس از زایمان تاکید می کند زمان برگشت به رابطه جنسی باید با وضعیت جسمی و آمادگی فرد هماهنگ باشد، نه با فشار یا عجله.

در این مرحله سرزنش، مقایسه و توقع یک طرفه رابطه را سردتر می کند. بهتر است زوجین درباره نیازهای خود با احترام حرف بزنند.

صمیمیت می تواند با بغل کردن، نوازش، گفت و گوی آرام و نزدیک شدن تدریجی شروع شود. اگر درد، ترس، واژینیسموس یا سردی طولانی وجود دارد، مطالعه درباره رابطه جنسی بعد از زایمان و در صورت نیاز استفاده از مشاوره جنسی در ویکی روان می تواند کمک کننده باشد.

اشتباه رایج، تبدیل همه گفت و گوها به مسائل کودک

اگر تمام گفت و گوهای زن و شوهر درباره کودک باشد، رابطه کم کم حالت مدیریتی پیدا می کند. زن و مرد تبدیل به دو همکار در پروژه فرزندپروری می شوند، نه دو همسر با نیاز عاطفی.

برای جلوگیری از این اتفاق، هر روز چند دقیقه درباره خودتان حرف بزنید: امروز چه حسی داشتی؟ چه چیزی اذیتت کرد؟ دلت برای چه چیزی تنگ شده؟ همین سوال ها مسیر رابطه را از گزارش کار کودک به گفت و گوی عاطفی برمی گرداند.

بچه دار شدن بعد ازدواج چه زمانی رابطه را بهتر یا بدتر می کند؟

تاثیر فرزند بر رضایت زناشویی به کیفیت رابطه قبل از بچه وابسته است. بچه معمولا چیزی را خلق نمی کند که قبلا هیچ پایه ای نداشته باشد.

اگر رابطه پیش از تولد کودک بر احترام، همکاری و امنیت عاطفی بنا شده باشد، کودک می تواند این پایه را قوی تر کند.

اگر رابطه با بی اعتمادی، خشونت، خیانت، تحقیر یا سکوت فرسایشی همراه بوده، فرزندآوری اغلب تنش را بیشتر می کند.

وقتی رابطه قبل از بچه سالم و حمایتی است

در رابطه سالم، زوجین دشمن هم نیستند. اختلاف دارند، اما راه برگشت به گفت و گو را بلدند.

وقتی بچه وارد چنین رابطه ای می شود، زن و مرد بیشتر حس می کنند در یک تیم هستند. تصمیم هایشان معنا پیدا می کند و حتی سختی ها هم می تواند حس نزدیکی ایجاد کند.

چنین زوج هایی معمولا تعریف روشن تری از ازدواج موفق دارند: ازدواجی که در آن هر دو نفر دیده می شوند، مسئولیت می پذیرند و در فشارها کنار هم می مانند.

وقتی رابطه قبل از بچه پرتنش و حل نشده است

اگر قبل از بچه دار شدن رابطه پر از قهر، تحقیر، تهدید به طلاق، دخالت خانواده ها یا بی اعتمادی باشد، تولد کودک بعید است مسئله را حل کند.

حتی می تواند اختلاف ها را به سطح بالاتری ببرد، چون حالا یک موجود آسیب پذیر هم در میان است.

برای نمونه، اگر زن از قبل احساس می کرده همسرش مسئولیت پذیر نیست، بعد از تولد کودک این حس شدیدتر می شود.

اگر مرد از قبل احساس طرد شدن داشته، بعد از توجه زیاد مادر به کودک ممکن است بیشتر عقب بکشد. اینها نشانه نیاز رابطه به اصلاح است، نه نشانه بد بودن کودک.

مثالی از تاثیر بچه بر زندگی مشترک

زوجی را در نظر بگیرید که قبل از فرزندآوری رابطه نسبتا خوبی داشته اند، اما درباره تقسیم مسئولیت ها هیچ وقت جدی حرف نزده اند.

بعد از تولد کودک، مادر بیشتر شب ها بیدار می ماند، خانه را مدیریت می کند و از نظر عاطفی فرسوده می شود. پدر هم فکر می کند چون هزینه های خانه را تامین می کند، نقش خود را انجام داده است.

بعد از چند ماه، مادر می گوید: تو اصلا من را نمی بینی.

پدر جواب می دهد: من که دارم برای شما کار می کنم. دعوا از همین جا شروع می شود. مسئله اصلی نه کودک است، نه پول. مسئله این است که هر دو نفر تعریف متفاوتی از مسئولیت دارند.

راه اصلاح این رابطه، متهم کردن یک نفر نیست. باید کارهای کودک و خانه روی کاغذ بیاید، مسئولیت ها تقسیم شود، زمان استراحت مادر و پدر مشخص باشد و گفت و گوها از حالت شکایت به درخواست روشن تبدیل شود.

گاهی همین تغییر ساده از «تو هیچ کاری نمی کنی» به «من امشب به دو ساعت خواب بی وقفه نیاز دارم، می توانی از ساعت ۹ تا ۱۱ مراقب بچه باشی؟» مسیر رابطه را عوض می کند.

آیا بچه باعث بهتر شدن ازدواج می شود؟

بچه می تواند یک ازدواج سالم را عمیق تر و صمیمانه تر کند، اما ازدواج آسیب دیده را به شکل جادویی درمان نمی کند.

این نکته را باید بی تعارف گفت. اگر زن و شوهر از قبل مهارت حل اختلاف ندارند، با هم حرف نمی زنند، از هم کینه دارند یا فقط به خاطر فشار اطرافیان کنار هم مانده اند، فرزندآوری راه درمان نیست.

در مرور پژوهشی APA درباره گذار به والدگری هم به فشار سال های اول والد شدن بر کیفیت رابطه زوجین اشاره شده است. پس تصمیم به بچه دار شدن باید آگاهانه باشد، نه واکنشی و نه از روی ترس.

پیشنهاد می کنیم حتما مقاله بهترین زمان بچه دار شدن کی است را در ویکی روان مطالعه کنید و بر اساس داده های آن مقاله شرایط ایده آل را برای خود شخصی سازی کنید.

بچه می تواند تعهد زوجین را بیشتر کند؟

بله، اما باید نوع تعهد را درست فهمید.

گاهی بچه باعث می شود زن و مرد بیشتر برای خانواده تلاش کنند، آینده نگرتر شوند و کمتر تصمیم های هیجانی بگیرند. این تعهد سالم است.

اما اگر تعهد از ترس، اجبار، آبرو، فشار خانواده یا احساس گیر افتادن بیاید، تعهد سالم نیست. چنین تعهدی شاید ظاهر ازدواج را نگه دارد، اما صمیمیت را کم می کند.

در رابطه عاطفی، تعهد در عشق باید با انتخاب، احترام و مسئولیت همراه باشد.

بچه چه زمانی به ازدواج کمک می کند؟

بچه زمانی به رابطه کمک می کند که تصمیم فرزندآوری مشترک، آگاهانه و نسبتا آرام باشد. یعنی هر دو نفر بدانند چرا می خواهند بچه دار شوند، چه مسئولیت هایی در انتظارشان است و از چه حمایت هایی برخوردارند.

• زن و مرد درباره زمان بچه دار شدن توافق دارند.
• اختلاف های جدی قبل از فرزندآوری بررسی شده اند.
• وضعیت مالی نسبتا روشن است.
• مسئولیت مراقبت از کودک فقط روی دوش یک نفر نمی افتد.
• زوجین در صورت نیاز از مشاوره ازدواج کمک می گیرند.

بچه چه زمانی فشار رابطه را بیشتر می کند؟

بچه در رابطه هایی که بحران جدی دارند، معمولا فشار را بیشتر می کند. خیانت حل نشده، خشونت، اعتیاد، بی مسئولیتی، بی اعتمادی شدید، اختلاف شدید با خانواده همسر و نبود توافق درباره فرزندآوری از مهم ترین هشدارها هستند.

اگر رابطه درگیر خیانت همسر، اعتیاد، تهدید، تحقیر یا خشونت است، قبل از تصمیم به بچه دار شدن باید امنیت روانی و جسمی رابطه بررسی شود.

کودک نباید وارد رابطه ای شود که والدین هنوز تکلیف پایه های آن را روشن نکرده اند.

بچه دار شدن برای حفظ ازدواج درست است؟

بچه دار شدن برای حفظ هر نوع ازدواجی تصمیم درستی نیست.

کودک نباید نقش چسب رابطه را بازی کند. او قرار نیست تنهایی مادر را درمان کند، بی مسئولیتی پدر را اصلاح کند، خیانت را پاک کند یا مانع طلاق شود. این بار برای یک کودک بسیار سنگین است.

در جلسات مشاوره با روانشناس در ویکی روان با زوج هایی روبرو شده ایم که می گفتند «فکر کردیم اگر بچه بیاید رابطه بهتر می شود.» اما چند ماه بعد، همان اختلاف ها با شدت بیشتر برگشته بود.

تفاوت این بود که حالا خستگی والدگری، نگرانی کودک و احساس گناه هم به مشکل اضافه شده بود.

چرا بچه نمی تواند ازدواج را نجات دهد؟

چون مشکل ازدواج معمولا در جای دیگری است:

نحوه گفت و گو، بی اعتمادی، سردی عاطفی، رابطه جنسی آسیب دیده، خشونت کلامی، دخالت خانواده ها، مسائل مالی یا نبود مسئولیت پذیری. تولد کودک این مهارت ها را خود به خود ایجاد نمی کند.

اگر رابطه به سمت طلاق عاطفی رفته باشد، بچه ممکن است مدتی ظاهر رابطه را گرم کند، اما اگر صمیمیت و احترام بازسازی نشود، فاصله دوباره برمی گردد.

خطرهای بچه دار شدن برای فرار از طلاق یا تنش

فرزندآوری برای فرار از طلاق یا تنش چند خطر جدی دارد:

• کودک ناخواسته در مرکز دعوای والدین قرار می گیرد.
• یکی از والدین ممکن است کودک را دلیل ماندن اجباری در رابطه بداند.
• فشار روانی مادر و پدر بیشتر می شود.
• احساس گناه، خشم و فرسودگی والدگری شکل می گیرد.
• کودک فضای خانه را ناامن و پرتنش تجربه می کند.

اگر بحث جدایی جدی است، بهتر است قبل از تصمیم فرزندآوری از مشاوره طلاقاستفاده شود تا تصمیم از روی بحران، ترس یا فشار اطرافیان گرفته نشود.

قبل از تصمیم به فرزندآوری چه سوال هایی از خودمان بپرسیم؟

چگونه بعد از بچه دار شدن رابطه زن و شوهر را حفظ کنیم؟

حفظ ازدواج بعد از بچه دار شدن یعنی قبول کنیم رابطه به مراقبت تازه نیاز دارد. نباید انتظار داشت ازدواج مثل قبل حرکت کند. زندگی وارد مرحله جدیدی شده و قواعد تازه می خواهد.

اولین قدم این است که زن و مرد همدیگر را رقیب نبینند. مادر نباید احساس کند تنها والد اصلی است و پدر فقط گاهی کمک می کند.

پدر هم نباید احساس کند از رابطه حذف شده و فقط تامین کننده مالی است. هر دو نفر باید در خانواده جای روشن، محترم و فعال داشته باشند.

تقسیم مسئولیت های کودک به جای کمک کردن مقطعی

واژه «کمک کردن» گاهی رابطه را خراب می کند. وقتی پدر می گوید «در نگهداری بچه بهت کمک می کنم»، انگار مسئولیت اصلی برای مادر است و پدر لطف می کند. نگاه سالم تر این است که هر دو والد مسئولند، فقط نوع کارها فرق می کند.

بهتر است کارها مشخص شوند:

• چه کسی کودک را حمام می کند؟
• چه کسی خریدهای کودک را انجام می دهد؟
• چه کسی شب ها بیدار می شود؟
• چه کسی وقت دکتر را هماهنگ می کند؟

همین شفافیت از بسیاری از دعواهای تکراری جلوگیری می کند.

اگر اختلاف درباره نقش پدر و مادر زیاد است، مطالعه درباره نقش والدین در خانواده می تواند نگاه زوجین را منظم تر کند.

زمان کوتاه اما منظم برای رابطه دونفره

برای حفظ رابطه، لازم نیست هر هفته سفر یا قرار مفصل داشته باشید. بعد از بچه دار شدن، همین هدف های بزرگ گاهی باعث ناامیدی می شوند. هدف بهتر این است: کم اما منظم.

• هر روز ۱۰ تا ۱۵ دقیقه گفت و گوی بدون موبایل داشته باشید.
• هفته ای یک بار یک قرار خانگی ساده بگذارید.
• هر روز یک جمله قدردانی واقعی بگویید.
• بحث های سنگین را وقتی هر دو خسته و خواب آلود هستید شروع نکنید.
• گاهی فقط کنار هم باشید، بدون حل مسئله و بدون گزارش کار کودک.

این کارها ساده اند، اما از جمع شدن فاصله جلوگیری می کنند. رابطه سالم بعد از بچه، از عادت های کوچک ساخته می شود.

گفت و گو درباره نیازها بدون سرزنش

بعد از بچه دار شدن، نیازها زیاد می شوند و تحمل کم می شود. اگر هر نیاز با سرزنش بیان شود، طرف مقابل دفاعی می شود. الگوی ساده زیر کمک می کند گفت و گو کمتر تنش زا باشد:

• من احساس می کنم…
• نیاز دارم…
• می توانیم از این به بعد…

مثلا به جای «تو اصلا به من اهمیت نمی دهی»، بگویید: «من این روزها احساس تنهایی می کنم. نیاز دارم شب ها قبل از خواب چند دقیقه با هم حرف بزنیم.

می توانیم از امشب ۱۵ دقیقه برای خودمان وقت بگذاریم؟» این نوع گفت و گو در آشتی با همسر بعد از جر و بحث هم نقش مهمی دارد.

تاثیر بچه دوم بر ازدواج چه تفاوتی با فرزند اول دارد؟

بچه اول زن و مرد را وارد دنیای والدگری می کند. بچه دوم ساختار خانواده را پیچیده تر می کند.

حالا فقط مراقبت از یک نوزاد مطرح نیست، بلکه توجه به فرزند بزرگ تر، جلوگیری از حس کنار گذاشته شدن او، مدیریت هزینه های بیشتر و تقسیم انرژی بین دو کودک هم مهم می شود.

اگر زوج بعد از فرزند اول هنوز خسته، پرتنش و بدون تقسیم مسئولیت است، بچه دوم می تواند فشار را چند برابر کند.

اما اگر بعد از فرزند اول توانسته اند ریتم زندگی را پیدا کنند، مسئولیت ها را تقسیم کنند و رابطه دونفره را زنده نگه دارند، فرزند دوم با آمادگی بیشتری وارد خانواده می شود.

فشار بیشتر روی زمان، انرژی و منابع خانواده

با تولد بچه دوم، زمان شخصی والدین کمتر می شود. هزینه ها بالا می رود. نیازهای دو کودک هم همیشه شبیه هم نیست.

یکی خواب می خواهد، دیگری بازی. یکی بیمار است، دیگری توجه می خواهد. این شرایط بدون همکاری واقعی، والدین را فرسوده می کند.

در این مرحله، کمک گرفتن از خانواده قابل اعتماد، برنامه ریزی مالی و گاهی استفاده از مشاوره خانواده می تواند از تبدیل فشارهای طبیعی به بحران جلوگیری کند.

چه زمانی برای بچه دوم آماده تر هستیم؟

آمادگی برای بچه دوم فقط به سن کودک اول مربوط نیست. معیارهای مهم تر اینها هستند:

• رابطه زن و شوهر بعد از فرزند اول دوباره تا حدی آرام شده است.
• مسئولیت های فرزند اول عادلانه تر تقسیم می شود.
• تعارض های قبلی هنوز باز و فرسایشی نیستند.
• هر دو نفر از نظر روانی و مالی آمادگی نسبی دارند.
• فرزند دوم قرار نیست راه فرار از سردی یا اختلاف باشد.

اگر هنوز درباره زمان بچه دوم دودل هستید، بهتر است قبل از تصمیم نهایی درباره ظرفیت روانی، مالی و رابطه ای خانواده فکر کنید.

مطالعه درباره اصول تربیت فرزند یا استفاده از مشاوره تربیت فرزند زمانی مفید است که مسئله فقط خواستن بچه دوم نباشد، بلکه آماده شدن برای مراقبت عاطفی از همه اعضای خانواده باشد.

ویکی روان: بچه ازدواج را نجات نمی دهد، اما می تواند رابطه سالم را عمیق تر کند

تاثیر بچه بر ازدواج به خود کودک محدود نمی شود، بلکه به کیفیت رابطه والدین بستگی دارد.

تجربه نشان می دهد که بچه می تواند زندگی مشترک را پرمعناتر، عمیق تر و خانوادگی تر کند، اما فقط وقتی زن و مرد برای نقش تازه آماده باشند و رابطه شان حداقل پایه های لازم را داشته باشد.

اگر رابطه قبل از بچه دار شدن سالم، حمایتی و گفت و گو محور باشد، فرزندآوری می تواند حس تعهد و همکاری را بیشتر کند. اگر رابطه پرتنش، سرد، بی اعتماد یا آسیب دیده باشد، بچه معمولا تنش ها را آشکارتر و سنگین تر می کند.

پس پاسخ روشن است: بچه ازدواج را نجات نمی دهد، اما می تواند یک ازدواج سالم را عمیق تر کند، همانطور که می تواند ازدواج اشتباه را نابود کند!

قبل از تصمیم به فرزندآوری، درباره انگیزه، زمان، مسئولیت ها، پول، صمیمیت و حمایت عاطفی با هم حرف بزنید.

اگر این گفت و گوها به دعوا ختم می شود یا یکی از شما احساس تنهایی، اجبار یا ترس دارد، استفاده از مشاوره فوری روانشناسی می تواند جلوی یک تصمیم عجولانه را بگیرد.

آیا بچه باعث بهتر شدن ازدواج می شود؟

اگر پایه رابطه سالم باشد، بچه می تواند حس همکاری، معنا و تعلق خانوادگی را بیشتر کند.

اما اگر رابطه پر از تعارض، بی اعتمادی یا سردی عاطفی باشد، بچه معمولا فشار را بیشتر می کند. بچه رابطه را بهتر نمی کند، کیفیت رابطه را آشکارتر می کند.

آیا بچه می تواند ازدواج را نجات دهد؟

نه به تنهایی. کودک درمانگر رابطه نیست و نباید مسئول جلوگیری از طلاق یا جبران سردی رابطه والدین شود.

چرا بعد از بچه دار شدن رابطه سرد می شود؟

دلایل رایج شامل خستگی، کم خوابی، کاهش وقت دونفره، تقسیم ناعادلانه مسئولیت ها، تغییر میل جنسی، فشار مالی و گفت و گوی ناکافی است. اگر این موارد دیده و مدیریت شوند، سردی رابطه قابل اصلاح است.

تاثیر بچه بر تعهد زوجین مثبت است یا منفی؟

بچه می تواند تعهد زوجین را بیشتر کند، اما فقط وقتی این تعهد از انتخاب و مسئولیت پذیری بیاید.

اگر تعهد از اجبار، ترس، فشار خانواده یا آبرو شکل بگیرد، ظاهر رابطه را نگه می دارد اما صمیمیت را تقویت نمی کند.

قبل از بچه دار شدن باید رابطه را درست کنیم؟

بله. اختلاف های جدی، خیانت، خشونت، بی اعتمادی، اعتیاد یا تهدید به طلاق باید قبل از فرزندآوری بررسی شوند.

کودک نباید وارد رابطه ای شود که هنوز امنیت عاطفی و مسئولیت پذیری در آن شکل نگرفته است.

اگر بعد از زایمان غم، اضطراب یا بی حسی عاطفی طولانی شد چه کنیم؟

غم، اضطراب، استرس و نوسان خلق بعد از تولد کودک باید جدی گرفته شود، به خصوص اگر بیشتر از چند هفته ادامه پیدا کند یا عملکرد فرد را مختل کند. CDC درباره افسردگی پس از زایمان تاکید می کند این وضعیت قابل درمان است و فرد باید برای دریافت کمک تخصصی اقدام کند.

اگر غم، تشویش ذهنی، بی حسی عاطفی یا احساس ناتوانی ادامه دار شده، مطالعه درباره موضوع افسردگی بعد از زایمان و استفاده از مشاوره افسردگی پس از زایمان می تواند مسیر کمک را روشن تر کند.

در صورت وجود افکار آسیب به خود، افکار مرگ یا ترس از آسیب به کودک، این بخش نیاز به بازبینی انسانی دارد و باید سریع با پشتیبانی ویکی روان به شماره ۰۲۱۹۱۰۹۹۱۱۰ تماس گرفته شود.