ازدواج برای فرار از خانواده درست است؟ (بایدها و نبایدها)

ازدواج برای فرار از خانواده یکی از تصمیمات رایج بسیاری جوانان برای تغییر شرایط فعلی زندگیشان است. در جلسات مشاوره قبل ازدواج متخصص و مشاور روانشناس به بررسی دلایل ازدواج بخاطر فرار از خانواده می پردازند تا ازدواج را ایمن کنند. آیا ازدواج کردن برای فرار از شرایط خانواده و ناخواسته ها تصمیم درستی است؟ در این مطلب سایت مشاوره روانشناسی ویکی روان به بررسی دقیق بایدها و نبایدهای ازدواج برای فرار از خانواده می پردازیم.

روانشناسی ازدواج برای فرار از خانواده تصمیم درستی است؟

با بخش وبلاگ روانشناسی سایت ویکی روان همراه باشید.

برای مدیریت خانواده ازدواج نیاز به راهنمایی دارید؟

همین حالا با یک روانشناس در ارتباط باشید.

سحر بهروزیان

مشاور روانشناس

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره سحر بهروزیان

مینا فرهادی

مشاور روانشناس

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره مینا فرهادی

مریم بنی عامریان

مشاور روانشناس

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره مریم بنی عامریان

سن کم و زیاد ندارد، افراد در شرایط متفاوت به ازدواج کردن به عنوان راهی برای فرار از خانواده و شرایط فعلی نگاه می کنند.

نوجوانی که نمی تواند با والدین خود ارتباط برقرار کند یا حتی فرد میانسالی که از شرایط شهر و محیط اطراف ناراضی است می تواند ازدواج برای فرار از خانواده را به عنوان راهی ایده آل در نظر بگیرد.

اگر به تعریف ازدواج در روانشناسی مراجعه کنیم، گاهی ازدواج کردن به عنوان ابزاری برای بهبود شرایط فعلی مورد استفاده قرار می گیرد. یعنی افراد از انواع ازدواج برای تغییر شرایط روانی و ایجاد تغییرات مثبت محیطی استفاده می کنند. با این حال این تصمیمات باید با تصمیم مشاور روانشناس آنلاین یا حضوری انجام شود.

دلایل ازدواج کردن برای فرار از خانواده چیست؟

قبلا در ویکی روان به دلایل منطقی ازدواج کردن پرداختیم، اما مهم ترین دلیل ازدواج برای فرار از خانواده را چه می دانید؟ بله درست است عوامل زیادی در این تصمیم نقش دارند که از آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• شرایط بحرانی در خانواده
• عدم تعامل و ارتباط سازنده با والدین
• فقر و ناتوانی مالی
• رویا پردازی های بی مورد و کمالگرایی

اینها مهم ترین دلایل ازدواج برای فرار از خانواده هستند. فرد مورد نظر فکر می کند با ازدواج کردن می تواند زندگی خود را بهتر کند اما درست فکر می کند؟

یکی از نگرانی های ازدواج کردن که در جلسات مشاوره آنلاین ازدواج به کرات به آن پرداخته می شود همین است که زوجین بدون فکر اقدام به ازدواج کنند. حتی بعضا دیده می شود آنها به ازدواج سفید روی می آورند و به نوعی ازدواج بخاطر فرار از خانواده را توجیح می کنند!

از کجا بفهمیم قصد ما ازدواج است یا فرار از خانواده؟

تمایل به ازدواج و نیاز به دور شدن از خانواده می توانند همزمان در ذهن یک فرد وجود داشته باشند. بنابراین صرف اینکه کسی از شرایط خانه ناراضی است، به معنای اشتباه بودن تصمیم او برای ازدواج نیست.

مسئله اصلی این است که کدام انگیزه نقش پررنگ تری در تصمیم نهایی دارد. آیا فرد به دلیل شناخت، علاقه و تناسب با شخص مشخصی ازدواج می کند یا بیش از هر چیز می خواهد به کمک ازدواج از وضعیت فعلی خود خارج شود؟

وقتی فرار از خانواده به انگیزه اصلی تبدیل می شود، توجه فرد از «انتخاب همسر مناسب» به «پیدا کردن سریع ترین راه خروج» تغییر می کند. در این وضعیت ممکن است یک خواستگار معمولی، فقط به این دلیل که امکان ترک خانه را فراهم می کند، بسیار مناسب تر از آنچه واقعا هست دیده شود.

نشانه های زیر می توانند نشان دهند که تصمیم شما بیش از آنکه بر ازدواج آگاهانه استوار باشد، تحت تاثیر میل به رهایی از خانواده قرار گرفته است:

• بیش از ویژگی های فرد مقابل، به خارج شدن از خانه فکر می کنید.
• احساس می کنید باید با اولین گزینه نسبتا مناسب ازدواج کنید.
• از طولانی شدن دوران شناخت یا به تاخیر افتادن ازدواج می ترسید.
• رفتارهای نگران کننده طرف مقابل را با جمله «هر چه باشد از خانواده من بهتر است» توجیه می کنید.
• فرد مقابل را تنها کسی می دانید که می تواند شما را نجات دهد.
• به دلیل ترس از دست دادن فرصت ازدواج، نمی توانید خواسته یا مخالفت خود را بیان کنید.
• استقلال مالی، روانی یا اجتماعی را فقط از مسیر ازدواج ممکن می دانید.
• اگر شرایط خانه بهتر شود، ممکن است درباره ازدواج با همین فرد مردد شوید.

یک سوال مهم از خودتان بپرسید: اگر شرایط خانواده من طی چند ماه آینده بهتر شود، آیا باز هم همین فرد را برای ازدواج انتخاب می کنم؟

پاسخ منفی یا همراه با تردید به این سوال لزوما به معنای پایان دادن به رابطه نیست، اما نشان می دهد تصمیم به بررسی بیشتری نیاز دارد. در چنین شرایطی بهتر است سرعت مراحل ازدواج کاهش پیدا کند تا بتوانید فرد مقابل را جدا از نقشی که در خروج شما از خانه دارد ارزیابی کنید.

ازدواج برای فرار از خانه راه مناسبی است؟

نتایج به دست آمده از جلسات مشاوره تلفنی ازدواج می گوید برای اینکه از شر مشکلات خود خلاص شوید ازدواج نکنید. زیرا احتمال ایجاد مشکلات بیشتری نیز وجود دارد. دلیل شما برای ازدواج نباید دوری از خانه باشد، اگرچه قابل درک است که احساس ناراحتی می کنید و بدنبال راهی برای فرار هستید.

متاسفانه خانواده‌ های بسیاری وجود دارند که به دلیل ماهیت خودخواهانه و گناهکارانه زوجین، از هم پاشیده یا دارای اعضای سمی هستند. به این ترتیب روی آوردن به ازدواج برای فرار از یک محیط مسموم خانوادگی، ممکن است یک انتخاب “عجولانه” و غیرعاقلانه باشد.

گاهی اوقات اعمال خودخواهانه والدین (مانند ابتلا به انواع اعتیاد، جسمی، روحی، سواستفاده جنسی (نقش خانواده در ایجاد خشونت جنسی)، ازدواج‌ های مجدد، روابط غیررسمی) همگی تأثیرات مخرب و طولانی مدتی بر فرزندانشان داشته باشد.

در چنین مواردی، بهتر است محیط خانوادگی پرورش دهنده باشد و زندگی آنها دارای ارزشهای الهی، رفتاری و نظم باشد تا بتواند از کودکان حمایت کرده و مرزهای سالمی ایجاد کنند.

از آنجا که از سن و شرایط خانوادگی شما اطلاعی در دست نیست، نمی‌ توانیم اقدامات خاصی را توصیه کنیم. بهتر است در این شرایط با مشاور خانواده در تماس باشید تا شرایط شما را بررسی نماید.

خطرات ازدواج بخاطر فرار از خانواده

افرادی که بدون توجه به پیش نیازهای ازدواج و آشنایی عمیق با اصول زندگی مشترکو فقط برای رهایی از محیط خانه و خانواده تن به ازدواج می دهند در آینده با مشکلات زیر مواجه می شوند:

• نداشتن منطق کافی برای ادامه زندگی مشترک.
• گرفتن تصمیم عجولانه و کارشناسی نشده قبل وصلت ازدواج.
• عدم توجه به شرایط مورد نیاز و معایب ازدواج کردن برای آنها.
• دوری از خانواده و ایجاد تبعات بعدی.
• افزایش احمال متارکه و جدایی (درصد زیادی از افرادی که از مشاوره طلاق استفاده می کنند در ازدواج کردن عجله داشتند.)
• معمولا ازدواج بخاطر فرار از خانواده شرایطی را ایجاد می کند که با شرایط ازدواج موفق فاصله زیادی دارد.

خانواده سختگیر یا سمی چطور انتخاب همسر را تحت تاثیر قرار می دهد؟

زندگی در یک خانواده سختگیر، آشفته یا آسیب زننده می تواند بر شیوه انتخاب همسر اثر بگذارد.

فردی که مدت زیادی با تحقیر، کنترل، بی توجهی، اختلاف مداوم یا محدودیت شدید زندگی کرده است، ممکن است هنگام ورود به یک رابطه عاطفی بیش از اندازه تحت تاثیر احساس آرامش اولیه قرار بگیرد.

البته باید بین خانواده ای که اختلاف ها و محدودیت های قابل حل دارد و خانواده ای که در آن خشونت، تهدید یا سوء استفاده وجود دارد تفاوت قائل شد.

استفاده از عبارت «خانواده سمی» برای هر اختلاف نسلی یا هر مخالفت والدین دقیق نیست. آنچه اهمیت دارد، نوع رفتارها، میزان تکرار و تاثیری است که بر امنیت و سلامت روان فرد می گذارند.

احساس فوریت و پایین آمدن معیارهای انتخاب

وقتی ماندن در خانه بسیار دشوار شده است، فرد ممکن است احساس کند زمان کافی برای شناخت ندارد.

در نتیجه بعضی تفاوت های مهم شخصیتی، اعتقادی، فرهنگی یا مالی را نادیده می گیرد. او به جای اینکه بپرسد «آیا این شخص همسر مناسبی برای من است؟» بیشتر می پرسد «آیا این ازدواج مرا زودتر از خانه خارج می کند؟»

این احساس فوریت می تواند باعث پذیرفتن قول های مبهم، نادیده گرفتن تناقض های رفتاری و کوتاه آمدن از معیارهایی شود که در شرایط آرام تر برای فرد اهمیت زیادی داشتند.

تبدیل خواستگار یا شریک عاطفی به نقش ناجی

اگر کسی در خانواده خود محبت، احترام یا حمایت کافی دریافت نکرده باشد، توجه معمولی یک فرد جدید ممکن است برای او بسیار عمیق و استثنایی به نظر برسد. این احساس قابل درک است، اما می تواند شناخت واقع بینانه را دشوار کند.

همسر آینده قرار است شریک زندگی باشد، نه درمانگر، والد جایگزین یا ناجی. کسی که وعده می دهد تمام مشکلات شما را به تنهایی حل می کند، لزوما توانایی ساختن یک زندگی سالم را ندارد.

گاهی وعده های نجات دهنده بعد از ازدواج جای خود را به کنترل، منت گذاشتن یا ایجاد وابستگی می دهند.

تکرار ناخواسته الگوهای خانواده در ازدواج

تجربه های خانواده مبدا می توانند بر انتظارات، مرزبندی، انتخاب شریک عاطفی و نحوه حل تعارض در بزرگسالی اثر بگذارند. فرد ممکن است با آگاهی از رفتارهای آسیب زننده خانواده خود ناراحت باشد، اما همچنان بعضی از همان رفتارها را آشنا و طبیعی تلقی کند.

برای مثال، کسی که در محیطی کنترلگر رشد کرده است ممکن است حساسیت و محدود کردن را نشانه علاقه بداند.

فردی که تحقیر مداوم را تجربه کرده نیز شاید بی احترامی های ابتدایی طرف مقابل را جدی نگیرد. این الگوها سرنوشت قطعی انسان نیستند، اما شناخت آنها احتمال انتخاب آگاهانه تر را افزایش می دهد.

تفاوت ازدواج آگاهانه با ازدواج برای فرار از خانواده چیست؟

تفاوت اصلی این دو نوع تصمیم در وجود یا نبود علاقه نیست. ممکن است فردی که برای فرار از خانواده عجله دارد، واقعا به طرف مقابل علاقه مند باشد. تفاوت در این است که آیا شناخت، تناسب و آمادگی پایه تصمیم هستند یا میل به خارج شدن از خانه مسیر انتخاب را تعیین می کند.

ازدواج آگاهانه فقط با احساس خوب تعریف نمی شود.

در این تصمیم، فرد می تواند سرعت رابطه را کنترل کند، سوال های دشوار بپرسد، پاسخ های مبهم را نپذیرد و در صورت مشاهده ناسازگاری جدی از ازدواج صرف نظر کند.

اما کسی که ازدواج را تنها راه رهایی می بیند، ممکن است احساس کند امکان بازگشت یا انتخاب دیگری ندارد.

بهترین اقدام در مقابل ازدواج برای فرار از خانواده چیست؟

با این حال اگر با پدر و مادر، خواهر و برادر مشکل دارید، اگر کسی علیه شما گناهی مرتکب شد بروید و ابتدا به دنبال حل مشکل با آنها باشید. به این ترتیب اگر خود شما شاهد دوم یا سوم گناه او نیستید آن را در برابر خانواده خود مطرح کنید.

با این کار از شایعات و تهمت ها که مشکلات زیادی در روابط ایجاد می‌ کند، جلوگیری می شود.

اگر در سنی نیستید که بتوانید به طور قانونی از خانه خارج شوید یا از عهده تأمین هزینه زندگی خود برآیید، ممکن است لازم باشد تا زمانی که در سن وابستگی به خانواده خود هستید، فقط تسلیم خانواده خود باشید و سعی کنید روی اخلاق و نوع رفتار خود کار کنید.

با این حال، اگر سو استفاده‌ ای وجود داشته باشد، می توانید نزد مادر بزرگ یا پدر بزرگ یا یکی از اعضای خانواده یا دوست معتمد خود پناه بگیرید. البته بهتر است در این حالت شرایط موجود را به پلیس و نیروهای مربوطه اطلاع رسانی کنید.

آیا ازدواج می تواند همزمان راه خروج از خانواده و انتخابی درست باشد؟

بله، چنین احتمالی وجود دارد. ما باید با دقت عمل کنید.

فردی ممکن است در خانواده ای سخت یا آسیب زننده زندگی کند و در عین حال با شخصی آشنا شده باشد که واقعا برای ازدواج مناسب است. بنابراین نمی توان هر ازدواج منجر به جدایی از خانواده را ازدواج اشتباه دانست.

مسئله تعیین کننده این است که آیا فرد مقابل، جدا از امکان خروج از خانه، همچنان انتخاب مناسبی محسوب می شود یا خیر.

برای پاسخ دادن به این سوال باید ویژگی های شخصیتی، ارزش ها، مسئولیت پذیری، سلامت ارتباط، شرایط مالی و اهداف آینده او بررسی شوند.

ازدواج می تواند انتخابی قابل دفاع باشد اگر:

• شناخت کافی و غیرعجولانه میان دو نفر شکل گرفته باشد.
• امکان گفتن نه یا به تاخیر انداختن ازدواج وجود داشته باشد.
• تناسب شخصیتی، ارزشی، فرهنگی و مالی بررسی شده باشد.
• طرف مقابل از شرایط خانوادگی فرد برای فشار آوردن استفاده نکند.
• برنامه آینده فقط به دور شدن از خانواده محدود نباشد.
• هر دو نفر مسئولیت های عاطفی، مالی و عملی ازدواج را بشناسند.
• در صورت بهتر شدن شرایط خانه، انتخاب همین فرد همچنان منطقی باشد.

در مقابل، اگر طرف مقابل شما را برای عقد سریع تحت فشار می گذارد، از قطع ارتباط با اطرافیان صحبت می کند، مشکلات را بی اهمیت می داند یا مدام یادآوری می کند که تنها راه نجات شماست، لازم است تصمیم را جدی تر بررسی کنید. استفاده از آسیب پذیری فرد برای تسریع ازدواج نشانه یک رابطه امن نیست.

بهتر است ازدواج نتیجه انتخاب باشد، نه بهایی که فرد برای رهایی از خانه می پردازد. خارج شدن از یک محیط دشوار می تواند یکی از پیامدهای ازدواج باشد، اما نباید تنها دلیل پذیرفتن یک همسر نامناسب شود.

آیا از نظر روانی و عملی برای ازدواج آماده هستم؟

آمادگی برای ازدواج به معنای نداشتن هیچ مشکل روانی یا خانوادگی نیست. بسیاری از افراد با وجود تجربه های سخت می توانند زندگی مشترک سالمی بسازند.

آمادگی بیشتر به توانایی شناخت خود، پذیرفتن مسئولیت، تصمیم گیری مستقل و گفت و گوی صادقانه با همسر آینده مربوط می شود.

آمادگی روانی و قدرت تصمیم گیری مستقل

فرد آماده ازدواج می تواند نیازهای خود را بشناسد و بدون ترس از طرد شدن درباره آنها صحبت کند. او برای هر تصمیمی منتظر تایید همسر آینده نمی ماند و مسئولیت کامل آرامش، اعتماد به نفس یا نجات خود را بر دوش دیگری قرار نمی دهد.

اگر نمی توانید با طرف مقابل مخالفت کنید، از ناراحت شدن او وحشت دارید یا تصور می کنید بدون این ازدواج هیچ آینده ای ندارید، بهتر است پیش از تصمیم نهایی روی استقلال روانی خود کار کنید.

این موضوع به معنای پایان رابطه نیست، بلکه فرصتی برای ساختن پایه ای سالم تر است.

شناخت همسر جدا از نقش حمایت کننده او

ممکن است فرد مقابل در شرایط سخت از شما حمایت کرده باشد و این رفتار ارزشمند است، اما حمایت در دوران آشنایی به تنهایی برای اثبات مناسب بودن او کافی نیست. باید نحوه برخورد او با خشم، اختلاف، پول، مسئولیت، شکست و مرزهای شخصی را نیز بشناسید.

درباره محل زندگی، ارتباط با خانواده ها، شغل، درآمد، بدهی، فرزندآوری، رابطه جنسی، تقسیم مسئولیت ها و نحوه حل اختلاف صحبت کنید. مقاله صحبت های قبل از ازدواج می تواند برای بررسی این موضوعات به شما کمک کند.

آمادگی مالی و واقعیت های زندگی مستقل

خارج شدن از خانه با توانایی اداره یک زندگی مشترک یکسان نیست. پیش از ازدواج باید مشخص شود هزینه مسکن، خوراک، درمان، رفت و آمد و سایر مخارج چگونه تامین خواهند شد. وعده هایی مانند «بعد از ازدواج همه چیز درست می شود» بدون برنامه مالی روشن، نشانه آمادگی نیستند.

پیش از تصمیم نهایی این سوال ها را از خودتان بپرسید:

• آیا می توانم ازدواج را چند ماه به تعویق بیندازم و همچنان احساس امنیت کنم؟
• آیا در صورت بهتر شدن وضعیت خانه باز هم همین فرد را انتخاب می کنم؟
• آیا می توانم با طرف مقابل مخالفت کنم و پاسخ محترمانه بگیرم؟
• آیا درباره مشکلات مالی، خانوادگی و شخصیتی او اطلاعات کافی دارم؟
• آیا هنگام اختلاف به گفت و گو روی می آورد یا تهدید، تحقیر و قطع رابطه؟
• آیا برای زندگی آینده برنامه مشخص و قابل اجرا داریم؟
• آیا طرف مقابل با دریافت مشاوره پیش از ازدواج موافق است؟

آیا باید مشکلات خانواده را قبل از ازدواج به طرف مقابل بگوییم؟

لازم نیست در اولین دیدار تمام مسائل خصوصی خانواده خود را تعریف کنید، اما موضوعاتی که می توانند بر زندگی مشترک اثر مستقیم بگذارند نباید پنهان بمانند. صداقت به معنای افشای بدون مرز اطلاعات دیگران نیست. هدف این است که همسر آینده تصویر واقع بینانه ای از شرایطی داشته باشد که بعد از ازدواج با آن روبرو خواهد شد.

کدام مشکلات خانوادگی باید مطرح شوند؟

مشکلاتی مانند بدهی یا وابستگی مالی، اعتیاد یکی از اعضای نزدیک، خشونت، بیماری جدی، مسئولیت مراقبت از والدین، احتمال زندگی مشترک با خانواده، محدودیت رفت و آمد یا دخالت مداوم والدین باید در زمان مناسب بیان شوند.

هر موضوعی که بتواند بر محل زندگی، امنیت، مسائل مالی، ارتباط زوج با خانواده ها یا مسئولیت های آینده اثر بگذارد، بخشی از گفت و گوهای ضروری پیش از ازدواج است. پنهان کردن این مسائل ممکن است بعد از ازدواج اعتماد میان زوج را آسیب بزند.

مشکلات خانواده را چگونه بیان کنیم؟

به جای اینکه فقط بگویید «خانواده من سمی هستند»، رفتارهای مشخص را توضیح دهید. برای مثال بگویید خانواده شما در رفت و آمد محدودیت زیادی ایجاد می کنند، درباره تصمیم های شخصی دخالت دارند یا در زمان اختلاف از تحقیر و تهدید استفاده می کنند.

همزمان سهم و واکنش خودتان را نیز توضیح دهید. آیا توانسته اید مرز مشخصی ایجاد کنید؟ آیا از نظر مالی وابسته هستید؟ بعد از ازدواج چه نوع ارتباطی با خانواده خواهید داشت؟ این توضیحات نشان می دهند که فقط به دنبال شکایت نیستید و برای مدیریت شرایط نیز فکر کرده اید.

واکنش طرف مقابل چه اطلاعاتی به ما می دهد؟

فردی که برای ازدواج مناسب است معمولا با همدلی گوش می دهد، سوال های منطقی می پرسد و برای حل مسئله وعده های غیرواقعی نمی دهد. او از اطلاعات شخصی شما برای تحقیر، تهدید یا ایجاد وابستگی استفاده نمی کند.

در مقابل، جملاتی مانند «همه را کنار بگذار و فقط با من باش»، «بدون من نمی توانی از آنجا بیرون بیایی» یا «هر چه من بگویم انجام بده تا نجاتت دهم» باید جدی گرفته شوند. حمایت سالم به استقلال فرد کمک می کند، اما حمایت ناسالم او را از یک وابستگی وارد وابستگی دیگری می کند.

به جای ازدواج برای فرار از خانواده چه کار کنیم؟

اگر انگیزه اصلی شما رهایی از شرایط خانه است، لازم نیست خواسته خود برای استقلال را نادیده بگیرید. نیاز به امنیت، آزادی و زندگی مستقل قابل درک است. مسئله این است که ازدواج تنها مسیر رسیدن به این خواسته ها نیست و انتخاب عجولانه ممکن است مشکلات تازه ای ایجاد کند.

اگر خطر فوری وجود ندارد

ابتدا مشکل اصلی را دقیق مشخص کنید. آیا مسئله دخالت در تصمیم هاست، محدودیت رفت و آمد، وابستگی مالی، اختلاف نسلی، تحقیر یا نبود حریم شخصی؟ هر کدام از این مشکلات به راهکار متفاوتی نیاز دارند.

اقدام های زیر می توانند به افزایش استقلال کمک کنند:

• یادگیری گفت و گوی قاطعانه و تعیین مرزهای محترمانه
• استفاده از یک عضو قابل اعتماد خانواده به عنوان میانجی
• برنامه ریزی برای تحصیل، اشتغال و درآمد مستقل
• یادگیری مدیریت پول و هزینه های زندگی
• تقویت ارتباط با دوستان و بستگان امن و قابل اعتماد
• بررسی امکان زندگی مستقل در چارچوب شرایط شخصی و قانونی
• دریافت مشاوره خانواده برای مدیریت تعارض ها

هدف این نیست که فرد حتما در خانه بماند یا تمام مشکلات را به تنهایی حل کند. هدف ایجاد گزینه های بیشتری است تا ازدواج تنها راه موجود به نظر نرسد.

اگر خشونت یا سوء استفاده وجود دارد

در شرایط خشونت جسمی، سوء استفاده جنسی، تهدید جدی، حبس، تعقیب یا محرومیت از نیازهای ضروری، توصیه عمومی به صبر کردن یا گفت و گوی مستقیم کافی نیست. اولویت در چنین شرایطی حفظ امنیت است.

فرد بهتر است با یک شخص معتمد، متخصص سلامت روان یا خدمات حمایتی و قانونی محل زندگی خود تماس بگیرد و برای خروج امن برنامه داشته باشد. مواجهه مستقیم با فرد آزارگر، اعلام ناگهانی تصمیم خروج یا افشای برنامه بدون ارزیابی خطر ممکن است وضعیت را شدیدتر کند.

اگر فرد زیر سن قانونی است، لازم است از یک بزرگسال امن و قابل اعتماد یا نهادهای رسمی حمایت از کودکان و نوجوانان کمک بگیرد. ازدواج سریع یا فرار ناگهانی از خانه جایگزین یک برنامه ایمنی تخصصی نیست.

مشاوره پیش از ازدواج چه کمکی می کند؟

مشاور قرار نیست به جای شما تصمیم بگیرد یا به صورت دستوری بگوید با چه کسی ازدواج کنید. نقش مشاور این است که انگیزه ازدواج، میزان شناخت، تناسب زوج، آمادگی روانی و نشانه های خطر را بررسی کند.

حتی اگر طرف مقابل هنوز برای حضور در جلسه آماده نیست، می توانید مشاوره را به صورت فردی شروع کنید. بررسی مستقل شرایط کمک می کند بفهمید چه مقدار از تصمیم شما به انتخاب همان فرد مربوط است و چه مقدار تحت تاثیر فشار خانواده قرار دارد.

اگر نامزد کرده ایم و متوجه شده ایم انگیزه ما فرار بوده چه کنیم؟

پی بردن به اینکه انگیزه اولیه شما فرار از خانواده بوده، به تنهایی ثابت نمی کند نامزدی یا ازدواجتان اشتباه است.

انگیزه انسان معمولا یک عامل واحد نیست. ممکن است هم به طرف مقابل علاقه داشته باشید و هم امیدوار باشید ازدواج شما را از شرایط دشوار خانه خارج کند.

در این موقعیت لازم نیست فورا رابطه را پایان دهید، اما ادامه دادن مراحل ازدواج بدون بررسی نیز تصمیم مناسبی نیست.

ابتدا سرعت رابطه را کاهش دهید. اگر قرار است عقد، خرید وسایل یا تعیین محل زندگی به زودی انجام شود، برای ارزیابی دوباره زمان بخواهید.

سپس فرد مقابل را جدا از نقش نجات دهنده بررسی کنید:

• آیا احترام او فقط زمانی وجود دارد که با خواسته هایش موافق باشید؟
• آیا می توانید بدون ترس با او مخالفت کنید؟
• آیا درباره پول، شغل، خانواده ها و محل زندگی توافق روشنی دارید؟
• آیا هنگام عصبانیت همچنان مرزهای شما را رعایت می کند؟
• آیا شما را به قطع ارتباط با افراد امن تشویق می کند؟
• آیا برای تصمیم سریع از شرایط خانوادگی شما استفاده می کند؟
• آیا حاضر است همراه شما در مشاوره پیش از ازدواج شرکت کند؟

اگر پس از بررسی متوجه شدید فرد مقابل از نظر شخصیتی، ارزشی و عملی مناسب است، می توانید رابطه را با شناخت بیشتری ادامه دهید.

اما اگر تنها نقطه قوت او فراهم کردن امکان خروج از خانه است یا نشانه های کنترل، بی مسئولیتی و سوء استفاده دیده می شوند، ادامه رابطه نیاز به بازنگری جدی دارد.

در دوران نامزدی هنوز امکان توقف، اصلاح توافق ها و تصمیم گیری دوباره وجود دارد. هزینه به تاخیر انداختن ازدواج معمولا کمتر از هزینه ورود عجولانه به زندگی مشترکی است که از ابتدا درباره آن تردیدهای مهم وجود داشته است.

پیشنهاد ویکی روان چیست؟

همه چیز به شراط شما بستگی دارد، اما ازدواج برای فرار از خانواده بدترین کاری است که می توانید انجام دهید، چون تجربه جلسات مشاوره ازدواج متنیثابت کرده است نتیجه مناسبی به دست نمی آورید.

چون معمولا این تصمیمات از سر احساسات و تنها برای فرار از مشکل فعلی است و دیگر به مشکلات آتی فکر نخواهید کرد و ابتلا به بیماری افسردگی بعد ازدواج بسیار رایج خواهد بود.

حتما قبل از تصمیم نهایی با یک مشاور روانشناس خانواده مشورت نمائید. حتی اگر ایران نیستید، مشاوره خارج از کشور با پرداخت ارزی می تواند انتخاب ایده آلی باشد.

یادتان باشد با خرید پکیج مشاوره روانشناسی در ویکی روان در واقع برای خرید مشاوره روانشناسی ارزان قیمت اقدام کرده اید.

مشاوره فوری ازدواج

سوالات متداول درباره ازدواج برای فرار از خانواده

بررسی تکمیل شدن توضیحات در ادامه به سوالات همیشگی کاربران ویکی روان درباره این موضوع می پردازیم:

آیا ازدواج برای فرار از خانواده همیشه به طلاق منجر می شود؟

خیر. نمی توان گفت تمام این ازدواج ها حتما به جدایی می رسند.

نتیجه ازدواج به عوامل متعددی مانند تناسب زوج، میزان شناخت، مهارت حل اختلاف، مسئولیت پذیری و آمادگی روانی بستگی دارد.

با این حال، وقتی فرار انگیزه اصلی باشد، احتمال تصمیم عجولانه و نادیده گرفتن تفاوت های مهم بیشتر می شود.

آیا ازدواج برای استقلال از خانواده تصمیم اشتباهی است؟

تمایل به استقلال اشتباه نیست و بخشی طبیعی از رشد بزرگسالی محسوب می شود. مشکل زمانی ایجاد می شود که فرد استقلال را فقط از طریق وابسته شدن به همسر آینده ممکن بداند.

استقلال سالم شامل توانایی تصمیم گیری، مسئولیت پذیری، مدیریت مالی و حفظ مرزهای شخصی است. ازدواج می تواند بخشی از زندگی مستقل باشد، اما نباید تنها ابزار رسیدن به آن باشد.

اگر خانواده سمی باشد، ازدواج بهترین راه نجات است؟

لزوما خیر اینطور نیست.

ازدواج با فرد مناسب ممکن است شرایط زندگی را تغییر دهد، اما ازدواج عجولانه می تواند فرد را از محیطی آسیب زننده وارد رابطه ای دشوارتر کند.

در صورت وجود خشونت یا تهدید، برنامه ایمنی و کمک گرفتن از منابع تخصصی و حمایتی بر تصمیم فوری برای ازدواج اولویت دارد.

چگونه بفهمم خواستگارم ناجی به نظر می رسد یا واقعا همسر مناسبی است؟

به رفتار او هنگام مخالفت، خشم، فشار مالی و اختلاف توجه کنید. همسر مناسب به استقلال شما احترام می گذارد، برای تصمیم سریع فشار نمی آورد و مشکلات را با وعده های بزرگ پنهان نمی کند.

کسی که نقش ناجی می گیرد ممکن است از شما بخواهد بدون بررسی کامل به او اعتماد کنید یا ارتباط خود را با دیگران قطع کنید.

آیا قبل از ازدواج باید مشکلات خانوادگی را به مشاور بگوییم؟

بله، مشکلاتی که بر انگیزه ازدواج، سلامت روان، مسائل مالی، محل زندگی یا رابطه با خانواده ها اثر می گذارند باید با مشاور مطرح شوند.

جلسات مشاوره متنی با روانشناس محرمانه هستند و ارائه اطلاعات دقیق کمک می کند ارزیابی واقع بینانه تری انجام شود. پنهان کردن بخش اصلی مسئله می تواند نتیجه مشاوره را ناقص کند.