ترس از دستگاه MRI بین خیلی از مردم رایج است. بعضی افراد تا زمان قرار گرفتن روی تخت آرامند، اما با محدود شدن فضای اطراف سر یا بدن، تپش قلب، احساس خفگی یا میل شدید به خروج و نشستن سراغشان می آید. این واکنش نشانه ضعف نیست. مغز، فضای محدود، صدای بلند و کاهش کنترل را خطر تفسیر می کند.
در بیشتر موارد، آمادگی درست و چند تکنیک ساده انجام اسکن را آسان تر می کند. پژوهش درباره آماده سازی بیماران پیش از MRI نشان داده است که توضیح روشن و آشنایی قبلی با روند اسکن می تواند اضطراب پیش از تصویربرداری را کمتر کند.
فهرست موضوعات بررسی شده
- ترس از دستگاه MRI چیست؟؟
- علت ترس از دستگاه ام آر آی چیست؟
- قبل از MRI چه کار کنیم تا اضطراب کمتری داشته باشیم؟
- چگونه داخل دستگاه MRI آرام بمانیم؟
- اگر هنگام ام آر آی حمله پانیک شروع شد چه کنیم؟
- چه گزینه هایی برای افراد دارای ترس از فضای بسته وجود دارد؟
- داروی آرام بخش و بیهوشی برای ام آر آی چه زمانی استفاده می شود؟
- درمان ترس از دستگاه ام آر آی با روانشناس چگونه انجام می شود؟
- پیشنهاد ویکی روان به شما
- سوالات تکمیلی در این موضوع
ترس از دستگاه MRI چیست؟؟
با سایت سلامت روان ویکی روان همراه باشید.ش
اضطراب خفیف قبل از ام آر آی طبیعی است، به ویژه در تجربه اول. نگرانی زمانی جدی تر می شود که نوبت را عقب بیندازید، اسکن را نیمه کاره رها کنید یا از چند روز قبل علائم شدید داشته باشید. اینجا دیگر فقط با دلشوره معمولی روبرو نیستیم و باید برنامه مشخصی داشت.
تفاوت اضطراب معمولی با کلاستروفوبیا و ترس شدید مرتبط با MRI
اضطراب معمولی با توضیح روند و شروع اسکن کمتر می شود. کلاستروفوبیا یا ترس از فضای بسته که قبلا در ویکی روان درباره آن توضیح دادیم شدیدتر است و در آسانسور، تونل یا اتاق محدود هم ظاهر می شود.
ترس شدید مرتبط با دستگاه ام آر ای گاهی فقط به خود دستگاه محدود می ماند.
مرز اصلی، شدت و اختلال ایجاد شده است. اگر ترس باعث اجتناب، حمله پانیک یا ناتوانی در انجام بررسی ضروری شود، با ترس ساده و گذرا روبرو نیستید و باید پیش از روز تصویربرداری برنامه مشخصی داشته باشید.
علائم اضطراب قبل از MRI چگونه ظاهر می شوند؟
علائم ترس از دستگاه ام آر آی از فردی به فرد دیگر فرق دارند، اما معمولا ترکیبی از نشانه های جسمی، افکار ترسناک و رفتارهای اجتنابی دیده می شود. شناخت زودهنگام این علائم کمک می کند قبل از شدت گرفتنشان وارد عمل شوید.
- تپش قلب، تعریق، لرزش یا گرگرفتگی
- احساس کمبود هوا یا فشار در قفسه سینه
- سرگیجه، تهوع یا سبکی سر
- بی قراری و میل شدید به بلند شدن از تخت
- فکرهایی مانند «گیر می افتم»، «خفه می شوم» یا «کنترلم را از دست می دهم»
- بی خوابی، دل درد یا نگرانی مداوم در روزهای قبل از اسکن
این نشانه ها بخشی از پاسخ اضطرابی بدن هستند. مطلب نشانه های جسمی و ذهنی اضطراب در ویکی روان توضیح می دهد چرا اضطراب فقط به نگرانی ذهنی محدود نیست. تکرار همین علائم در موقعیت های دیگر می تواند نشان دهد مسئله فقط به دستگاه MRI محدود نیست.
علت ترس از دستگاه ام آر آی چیست؟
دلیل ترس از دستگاه ام آر آی معمولا یک موضوع عمومی و همگانی نیست. وجود فضای محدود، صدای ضربه ای، بی حرکت ماندن و پیش بینی یک نتیجه پزشکی نامعلوم، همزمان سیستم هشدار مغز را فعال می کنند.
بعضی افراد از خود دستگاه می ترسند و بعضی بیشتر از احساسی که در بدنشان ایجاد می شود.
ترس از فضای بسته و گیر افتادن در دستگاه MRI
با محدود شدن میدان دید، مغز فاصله بدن تا دستگاه را خطرناک تر از واقعیت تفسیر می کند. فکر «راه خروج ندارم» اضطراب را بالا می برد، در حالی که تخت زیر کنترل کارکنان است، دهانه قفل نمی شود و معمولا وسیله تماس در دست شما قرار دارد.
احساس گیر افتادن، پیام سیستم هشدار مغز است و به تنهایی ثابت نمی کند که راه خروج وجود ندارد.
تخت و ارتباط صوتی زیر کنترل کارکنان است و در بسیاری از مراکز وسیله تماس در دست بیمار قرار می گیرد. توضیح ویکی روان درباره سازوکار ترس در روانشناسی به درک این واکنش کمک می کند.
صدای بلند، بی حرکت ماندن و احساس نداشتن کنترل
صداهای کوبشی و ریتم های غیرقابل پیش بینی MRI برای بعضی افراد شبیه هشدار شنیده می شوند. همزمان باید بی حرکت بمانید و همین محدودیت، حس کنترل را کم می کند.
اگر فرد نداند هر مرحله چقدر طول می کشد، ذهنش زمان را طولانی تر از واقعیت تجربه می کند.
سابقه حمله پانیک، تجربه ناخوشایند و نگرانی از نتیجه
کسی که قبلا در آسانسور، هواپیما یا دستگاه MRI پانیک داشته، نسبت به نشانه های بدنی حساس تر می شود. بالا رفتن ضربان قلب را خطرناک می بیند و همین برداشت علائم را تشدید می کند. تجربه ناخوشایند قبلی نیز می تواند ترس را در حافظه تثبیت کند.
گاهی ترس ظاهری از دستگاه، در اصل نگرانی از جواب آزمایش است. ذهن پیش از دریافت نتیجه، بدترین سناریو را قطعی فرض می کند. آشنایی با پیش بینی خطر در اضطراب کمک می کند ترس از دستگاه را از نگرانی درباره نتیجه جدا کنید.
قبل از MRI چه کار کنیم تا اضطراب کمتری داشته باشیم؟
بهترین زمان کنترل ترس، چند دقیقه قبل از ورود به دستگاه نیست. هرچه زودتر مرکز را در جریان بگذارید، احتمال دسترسی به دستگاه مناسب، زمان بیشتر یا هماهنگی پزشکی بالاتر است.
در ادامه توضیح می دهیم چگونه داخل دستگاه MRI آرام بمانیم و نگرانی خود را مدیریت کنیم؟
۱. ترس خود را پیشاپیش به مرکز تصویربرداری اطلاع دهید
هنگام گرفتن نوبت روشن بگویید: «من از فضای بسته می ترسم و احتمال دارد داخل دستگاه مضطرب شوم.» پنهان کردن ترس تا لحظه شروع، گزینه های کمک را محدود می کند.
از مرکز درباره موارد زیر بپرسید:
- آیا دستگاه دهانه گشاد، کوتاه یا باز دارند؟
- برای این نوع اسکن، سر اول وارد می شود یا پا؟
- آیا آینه، هدفون، موسیقی یا همراه داخل اتاق امکان پذیر است؟
- آیا می توان بین سکانس ها مکث کوتاه داشت؟
- اگر آرام بخش لازم باشد، هماهنگی با چه پزشکی انجام می شود؟
راهنمای کلاستروفوبیا پیش از MRI نیز توصیه می کند فرد قبل از روز نوبت، ترس خود را به کارکنان اطلاع دهد و گزینه های حمایتی را زودتر بررسی کند.
۲. مراحل اسکن و امکانات دستگاه را از قبل بررسی کنید
ابهام، اضطراب را بیشتر می کند. بپرسید اسکن چند بخش دارد، هر بخش تقریبا چقدر طول می کشد و آیا امکان دیدن اتاق یا تصویر دستگاه پیش از شروع وجود دارد.
یک مرور علمی درباره کاهش اضطراب در تصویربرداری پزشکی نشان می دهد اطلاعات قبلی، تمرین، حمایت کارکنان و برخی تغییرات محیطی می توانند تجربه بیمار را بهتر کنند.
۳. برای روز آزمایش یک برنامه آرام و قابل پیش بینی بسازید
با عجله و دیر رسیدن وارد مرکز نشوید. مسیر را از قبل بررسی کنید و لباس ساده و راحت بپوشید. اگر کافئین تپش قلبتان را بیشتر می کند، در چارچوب دستور مرکز مصرف زیاد آن را کنار بگذارید.
اگر احتمال استفاده از آرام بخش وجود دارد، همراه مطمئن داشته باشید. پیش از ورود نیز برنامه کوتاه خود را مرور کنید: اطلاع دادن به اپراتور، انتخاب بستن چشم یا استفاده از آینه، تنفس آهسته و علامت توقف. درباره دارو فقط با پزشک و مرکز تصویربرداری هماهنگ کنید.
چگونه داخل دستگاه MRI آرام بمانیم؟
هدف داخل دستگاه حذف کامل نشانه های اضطراب نیست، بلکه نگه داشتن آن در محدوده قابل تحمل است. چند روش را پیشاپیش تمرین کنید و دو یا سه مورد مناسب خودتان را انتخاب کنید.
۱. تمرین تنفس برای کاهش ترس از MRI
تنفس خیلی عمیق و سریع می تواند سرگیجه را بیشتر کند. بهتر است آرام و کم حجم نفس بکشید و بازدم را کمی طولانی تر کنید. برای نمونه، چهار شماره دم و شش شماره بازدم. لازم نیست ثانیه ها دقیق باشند. ریتم آرام مهم تر از عدد است.
بازدم کمی طولانی تر می تواند برانگیختگی بدنی را کمتر کند و به فعال شدن بخش آرام ساز دستگاه عصبی کمک کند.
یک کارآزمایی درباره ذهن آگاهی و تنفس در بیماران دچار کلاستروفوبیا هنگام MRI نیز نتایج امیدوارکننده ای گزارش کرده است. با این حال، اگر اپراتور از شما خواست نفس را نگه دارید یا الگوی خاصی را رعایت کنید، دستور او اولویت دارد.
۲. از بستن چشم، تصویرسازی و شمارش استفاده کنید
برای بسیاری از افراد بستن چشم پیش از حرکت تخت کمک کننده است، اما بعضی ها با آینه و دیدن بیرون آرام تر می شوند. روشی را انتخاب کنید که حس محصور شدن را کمتر می کند و ذهن را روی یک تصویر یا مسیر آشنا نگه دارید.
برای هدایت توجه، از صد سه تا سه تا کم کنید یا صداهای هر سکانس را بشمارید. هدف، سنجش وسواسی زمان نیست، بلکه دادن یک کار خنثی به ذهن و بازگرداندن توجه از فکرهای ترسناک است.
۳. از موسیقی و ارتباط با اپراتور کمک بگیرید
اگر مرکز هدفون یا موسیقی دارد، از آن استفاده کنید. از اپراتور نیز بخواهید پیش از هر مرحله، زمان تقریبی و پایان سکانس را اعلام کند. از تکینیک های زیر هم برای کم کردن هراس از دستگاه ام آر آی استفاده کنید:
- چشم ها را پیش از حرکت تخت ببندید.
- فک، زبان و شانه ها را شل کنید، اما هنگام تصویربرداری بدن را تکان ندهید.
- بازدم را کمی طولانی تر از دم انجام دهید.
- هر سکانس را یک بخش مستقل ببینید، نه یک اسکن طولانی و تمام نشدنی.
- یک جمله کوتاه تکرار کنید: «این حس ناخوشایند است، اما خطر نیست.»
- از اپراتور بخواهید زمان باقی مانده را مرحله ای اعلام کند.
- درباره علامت توقف از قبل توافق کنید و وسیله تماس را در دست نگه دارید.
- به جای جنگیدن با اضطراب، بگویید: «اجازه می دهم موجش بالا بیاید و پایین برود.»
اگر هنگام ام آر آی حمله پانیک شروع شد چه کنیم؟
حمله پانیک موج سریعی از ترس و هشدار بدنی است. اگر نشانه ها شبیه حمله های قبلی شما هستند، پروتکل از پیش تعیین شده را اجرا کنید.
اما درد قفسه سینه، تنگی نفس، ضعف یا هر علامت جدید و غیرعادی را خودسرانه به اضطراب نسبت ندهید. در این وضعیت با وسیله تماس، اپراتور را خبر کنید و اجازه دهید اسکن متوقف و حال شما بررسی شود.
نشانه های شروع حمله پانیک را زود تشخیص دهید
شروع حمله معمولا با یکی دو نشانه آغاز می شود: تپش قلب، نفس تنگی، گرگرفتگی، لرزش، مورمور شدن یا فکر «الان اتفاق بدی می افتد». اگر این مرحله را بشناسید، فرصت دارید واکنش خودکار فرار را متوقف کنید.
در مقاله حمله پنیک چیست درباره چرخه نشانه های جسمی، تفسیر فاجعه آمیز و افزایش ترس توضیح داده ایم. فردی که سابقه پانیک دارد بهتر است قبل از MRI به اپراتور بگوید چه علائمی معمولا آغاز حمله را نشان می دهند.
۱. توقف ذهنی، ۲. بازدم آهسته، ۳. تماس با اپراتور، ۴. تصمیم برای ادامه
از تکنیک های زیر حتما استفاده کنید:
- نام گذاری کنید: در ذهن بگویید «این موج اضطراب است، نه کمبود واقعی هوا.»
- بازدم را آهسته کنید: هوا را با فشار بیرون ندهید. نرم و طولانی بازدم کنید و بعد اجازه دهید دم خودبه خود وارد شود.
- با اپراتور تماس بگیرید: اگر شدت علائم رو به افزایش است، از علامت توقف استفاده کنید. درخواست مکث شکست نیست.
- بعد از مکث تصمیم بگیرید: با کمک اپراتور بررسی کنید آیا می توانید با شمارش معکوس، آینه یا تغییر حمایت ادامه دهید یا باید اسکن متوقف و برای روش دیگری برنامه ریزی شود.
مثال: کنترل ترس در MRI
برای نمونه، فردی در MRI مغز با بالا رفتن ضربان قلب به جای «دارم خفه می شوم» می گوید: «بدنم ترسیده، اما ارتباط با اپراتور برقرار است.» او بازدم را آهسته می کند و اسکن را بخش به بخش ادامه می دهد.
اگر علائم غیرعادی یا رو به افزایش باشند، از وسیله تماس استفاده می کند.
چه گزینه هایی برای افراد دارای ترس از فضای بسته وجود دارد؟
برای ترس از فضای بسته فقط دو انتخاب «تحمل کردن» یا «بیهوشی» وجود ندارد. گزینه مناسب به نوع اسکن، امکانات مرکز و شدت اضطراب بستگی دارد.
| گزینه | چطور کمک می کند؟ | نکته مهم |
|---|---|---|
| دستگاه دهانه گشاد | فاصله بیشتری اطراف بدن ایجاد می کند و حس محصور شدن را کم می کند. | از مرکز بپرسید برای نوع اسکن شما در دسترس است یا نه. |
| MRI کوتاه | بخش کمتری از بدن داخل تونل قرار می گیرد. | موقعیت بدن به عضو مورد بررسی بستگی دارد. |
| MRI باز | کناره های بازتر، میدان دید بیشتری می دهند. | برای همه بررسی ها و همه کیفیت های تصویری مناسب نیست. |
| ورود از سمت پا | در برخی اسکن ها سر نزدیک بیرون می ماند. | برای MRI مغز یا بعضی نواحی امکان پذیر نیست. |
| آینه یا منشور | امکان دیدن بیرون دستگاه را فراهم می کند. | تنظیم آن باید پیش از شروع انجام شود. |
| حضور همراه | برای بعضی افراد حس امنیت بیشتری ایجاد می کند. | همراه باید غربالگری ایمنی MRI را بگذراند و قوانین مرکز اجازه دهد. |
| شبیه ساز یا بازدید قبلی | مواجهه کنترل شده با محیط را پیش از اسکن اصلی فراهم می کند. | بیشتر در مراکز خاص یا برای کودکان در دسترس است. |
۱. دستگاه MRI باز یا دهانه گشاد
دستگاه های دهانه گشاد، کوتاه و باز برای بسیاری از افراد قابل تحمل تر هستند. راهنمای انواع دستگاه های MRI نیز کاربرد این دستگاه ها برای افراد دچار کلاستروفوبیا را توضیح می دهد.
عبارت «باز» همیشه به معنی تجربه بدون اضطراب نیست. بعضی افراد بیشتر از بی حرکت ماندن یا صدای دستگاه می ترسند. بنابراین نوع دستگاه را با راهکارهای روانشناختی و حمایت کارکنان ترکیب کنید.
۲. ورود از سمت پا، آینه و حضور همراه
در بعضی تصویربرداری ها ورود از سمت پا ممکن است و سر نزدیک بیرون می ماند. آینه نیز می تواند دید بیرون دستگاه را فراهم کند. امکان این موارد به عضو مورد بررسی و تجهیزات مرکز بستگی دارد.
حضور همراه همیشه مجاز نیست. همراه باید غربالگری ایمنی MRI را بگذراند و قوانین مرکز را رعایت کند.
۳. آیا MRI باز برای همه آزمایش ها مناسب است؟
نه. انتخاب دستگاه به ناحیه بدن، جزئیات مورد نیاز و نظر رادیولوژیست بستگی دارد. از مرکز بپرسید آیا دستگاه باز یا دهانه گشاد برای اسکن شما کیفیت کافی دارد.
داروی آرام بخش و بیهوشی برای ام آر آی چه زمانی استفاده می شود؟
آرام بخش یا بیهوشی راه حل همیشگی نیست. این گزینه ها زمانی مطرح می شوند که اضطراب شدید است، تجربه قبلی ناموفق بوده یا فرد نمی تواند برای تصویربرداری بی حرکت بماند.
داروی آرام بخش برای ام آر آی چه زمانی مطرح می شود؟
اگر با وجود برنامه ریزی احتمال زیادی دارد اسکن را نیمه کاره رها کنید، پزشک می تواند آرام بخش را بررسی کند. انتخاب دارو و زمان مصرف به وضعیت پزشکی، داروهای دیگر و امکانات مرکز بستگی دارد.
از داروی دیگران یا نسخه قدیمی استفاده نکنید. آرام بخش ها می توانند خواب آلودگی، اختلال تعادل، مشکل تنفسی و تداخل دارویی ایجاد کنند.
تفاوت آرام بخشی خفیف، آرام بخشی عمیق و بیهوشی عمومی
| روش | سطح هوشیاری | کاربرد معمول | نیازهای ایمنی |
|---|---|---|---|
| آرام بخشی خفیف | فرد بیدار است، اما اضطراب و تنش کمتر می شود. | اضطراب یا کلاستروفوبیای قابل توجه | تجویز پزشکی، همراه و رعایت محدودیت رانندگی |
| آرام بخشی عمیق تر | فرد خواب آلوده است و پاسخ دهی کمتر می شود. | ناتوانی در تحمل اسکن یا بی حرکت ماندن | پایش علائم حیاتی و تیم آموزش دیده |
| بیهوشی عمومی | فرد هوشیار نیست. | موارد انتخابی، کودکان یا شرایط خاص پزشکی | ارزیابی بیهوشی، تجهیزات کامل، ناشتا بودن طبق دستور و مراقبت پس از کار |
ام آر آی با آرام بخشی عمیق یا بیهوشی یک اقدام برنامه ریزی شده است و باید با ارزیابی قبلی، پایش مناسب و تیم آموزش دیده انجام شود. انتخاب سطح مداخله به سن، وضعیت پزشکی، نوع اسکن و توانایی بی حرکت ماندن بستگی دارد.
نکات ایمنی قبل و بعد از ام آر آی با آرام بخش یا بیهوشی
- پیش از روز اسکن، همه داروها، بیماری ها، حساسیت ها و سابقه بیهوشی خود را اعلام کنید.
- اگر مرکز دستور ناشتا بودن داده است، زمان آن را دقیق رعایت کنید.
- دارو را فقط در زمان و مقدار تجویز شده مصرف کنید.
- برای برگشت، همراه بزرگسال و وسیله رفت و آمد مطمئن داشته باشید.
- اگر آپنه خواب، بیماری تنفسی، بیماری قلبی یا مصرف داروهای آرام بخش دیگر دارید، حتما اطلاع دهید.
فردی که داروی آرام بخش دریافت کرده باید با همراه به خانه برگردد و رانندگی نکند. مدت دقیق محدودیت، ناشتا بودن و سایر مراقبت ها را فقط از مرکز تصویربرداری یا پزشک تجویز کننده بپرسید.
درمان ترس از دستگاه ام آر آی با روانشناس چگونه انجام می شود؟
برای یک اسکن نزدیک، درمان روی همان نوبت تمرکز می کند.
اگر آسانسور، هواپیما و اتاق بسته هم ترسناک هستند، درمان ریشه ای فوبیا اهمیت بیشتری دارد. آرام بخش ممکن است یک اسکن را آسان کند، اما باور «فضای بسته خطرناک است» را تغییر نمی دهد.
درمان شناختی رفتاری چگونه چرخه ترس را تغییر می دهد؟
در درمان شناختی رفتاری یا CBT، فکرهای فاجعه ساز، واکنش بدنی و اجتناب بررسی می شوند. فکر «حتما خفه می شوم» با شواهد واقعی سنجیده می شود و فرد یاد می گیرد بالا رفتن ضربان قلب را خطر قطعی نداند.
در بخش مشاوره روانشناسی ویکی روان دیده ایم که ترس از پانیک یا شرمندگی جلوی کارکنان، گاهی از خود دستگاه آزاردهنده تر است.
روشن شدن این چرخه کمک می کند برنامه از «تحمل زورکی» به مدیریت فکر، بدن و درخواست حمایت تغییر کند.
اگر به دنبال درمان ساختارمند هستید، مشاوره با رویکرد رفتار درمانی شناختی می تواند برای طراحی تمرین های شخصی سازی شده استفاده شود.
پیشنهاد می کنیم حتما مقاله فرق ترس و فوبیا را در ویکی روان مطالعه کنید.
مواجهه تدریجی برای کاهش ترس شدید از MRI
مواجهه درمانی یعنی نزدیک شدن مرحله ای به محرک انواع ترس در انسان ها. مسیر می تواند از دیدن تصویر دستگاه و شنیدن صدای آن شروع شود، سپس به فضای شبیه سازی شده و ورود کنترل شده به MRI برسد.
مواجهه باید مرحله ای و تکرارشونده باشد تا مغز یاد بگیرد اضطراب بدون فرار نیز کاهش پیدا می کند و گزینه ای مناسب برای درمان فوبیا است.
چه زمانی آرام بخش به تنهایی کافی نیست؟
اگر برای آسانسور، هواپیما، آزمایش پزشکی یا محیط بسته مرتب به دارو وابسته می شوید، آرام بخش مسئله اصلی را حل نکرده است.
لغو مکرر نوبت ها یا شروع پانیک فقط با فکر کردن به MRI نیز ارزیابی تخصصی را مهم تر می کند.
در جلسات مشاوره آنلاین روانشناسی دیده ایم که گاهی اسکن با دارو انجام می شود، اما ترس از نوبت بعدی تغییری نمی کند. در این وضعیت ترکیب درمان روانشناختی و هماهنگی پزشکی منطقی تر است.
نشانه هایی که ارزیابی تخصصی را ضروری تر می کنند عبارتند از:
- لغو یا نیمه کاره گذاشتن چند نوبت تصویربرداری
- حمله پانیک در فضاهای بسته دیگر
- اضطراب شدید از چند روز یا چند هفته قبل
- وابستگی ذهنی به آرام بخش برای هر موقعیت محدود
- اجتناب از درمان یا تشخیص پزشکی ضروری
درمان فوبیا معمولا با آموزش، اصلاح تفسیرهای فاجعه آمیز، تنظیم واکنش بدنی و مواجهه مرحله ای پیش می رود.
اگر ترس شدید باعث لغو بررسی های پزشکی شده است، صفحه مشاوره برای فوبیا می تواند برای انتخاب روانشناس مرتبط استفاده شود.
پیشنهاد ویکی روان به شما
برای کنترل ترس از دستگاه MRI، ترس را زود به مرکز بگویید، روند اسکن را بشناسید، درباره دستگاه مناسب سوال کنید و یک روش تنفسی و یک روش هدایت توجه را از قبل تمرین کنید.
هنگام اسکن با اپراتور در ارتباط بمانید و روی همان بخش فعلی تمرکز کنید.
اگر سابقه پانیک، کلاستروفوبیای شدید یا اسکن ناموفق دارید، حمایت مرکز و گزینه های پزشکی را از قبل هماهنگ کنید.
برای کاهش پایدار ترس، CBT و مواجهه تدریجی کمک می کنند فضای محدود را ناخوشایند اما نه همیشه خطرناک ارزیابی کنید. در ویکی روان نیز درمان بر اساس شدت اجتناب، سابقه پانیک و زمان باقی مانده تا اسکن انتخاب می شود.
سوالات تکمیلی در این موضوع
آیا ممکن است داخل دستگاه MRI گیر کنیم؟
در حالت معمول دستگاه به شکلی نیست که بیمار داخل آن قفل شود. تخت زیر کنترل کارکنان است و اپراتور می تواند شما را ببیند، صدایتان را بشنود و اسکن را متوقف کند. روش تماس را پیش از شروع بپرسید.
آیا داخل دستگاه MRI امکان خفگی وجود دارد؟
تونل دستگاه بدون جریان هوا نیست، اما اضطراب می تواند احساس خفگی یا کمبود هوا ایجاد کند. بیماری تنفسی، ناتوانی در دراز کشیدن یا هر علامت غیرعادی را پیش از شروع به مرکز اطلاع دهید.
آیا می توان MRI را وسط کار متوقف کرد؟
بله. با وسیله تماس یا صحبت با اپراتور درخواست توقف کنید. ممکن است بخشی از اسکن تکرار شود، اما ایمنی و همکاری شما مهم تر است.
بهترین داروی آرام بخش برای ام آر آی چیست؟
یک داروی واحد برای همه بهترین نیست. انتخاب به شرایط پزشکی، داروهای مصرفی، سن، شدت اضطراب و امکانات مرکز بستگی دارد. داروی آرام بخش را فقط با تجویز پزشک و هماهنگی مرکز تصویربرداری مصرف کنید.
اگر نتوانیم MRI را تحمل کنیم چه اتفاقی می افتد؟
اسکن متوقف می شود و تیم درمان درباره تلاش دوباره، دستگاه متفاوت، آرام بخش یا روش جایگزین تصمیم می گیرد. ناموفق بودن یک نوبت به معنی ناتوانی دائمی نیست.
آیا بیهوشی برای انجام ام آر آی خطرناک است؟
بیهوشی ریسک هایی دارد و برای همه لازم نیست. در صورت ضرورت، تیم بیهوشی سابقه پزشکی و علائم حیاتی را بررسی می کند. میزان خطر برای هر فرد متفاوت است.
