تیمارستان روانی چیست و چه کاربردی دارد؟ (نخستین تیمارستان)

چیزی در مورد اولین تیمارستان جهان شنیده اید؟ مردم معمولا ترس عجیبی از تیمارستان روانی دارند با اینکه بعضا نمی دانند تیمارستان چیست و چرا وجود دارد؟در اواخر قرون وسطی در شهرها برای رویارویی با مسأله بیماران روانی تیمارستان ایجاد شد، اما این تیمارستان‌ها در واقع زندان بود، به این معنا که بیماران را در اتاقک‌های تنگ و تاریک و کثیف به زنجیر می‌کشیدند و با آنان بیشتر شبیه حیوان رفتار می‌کردند تا آدمی. تا سال ۱۷۹۲ وضع تیمارستان‌ها به همین منوال بود.

منظور از تیمارستان چیست؟

شاید برای شما هم سوال شده باشد که تیمارستان کجاست و اصلا چه کاربردی دارد؟

این سوالات را در بخش مشاوره روانشناسی سایت ویکی روان زیاد دریافت میکنیم که مربوط به تعریف تیمارستان روانی است.

به طور کلی تیمارستان روانی به‌ عنوان یک مؤسسه درمانی ویژه، فضایی است که به ارائه خدمات به افرادی اختصاص دارد که با انواع اختلالات روانی دست و پنجه نرم می‌ کنند.

این مراکز به‌ ویژه برای بیماری‌هایی مانند اختلالات خلقی، اضطرابی، افسردگی سایکوتیک و روان‌ پریشی طراحی شده‌اند و اهمیت آن‌ها در توان‌بخشی و بازگرداندن فرد به زندگی عادی غیر قابل انکار است.

تیمارستان‌ها نه تنها فرآیندهای درمانی را در اختیار بیماران قرار می‌دهند، بلکه محیطی امن و حمایتی فراهم می‌آورند که در آن بیماران می‌توانند با مشکلات خود رو به رو شده و برای بهبود تلاش کنند.

تیمارستان‌های روانی در ایران و جهان به‌ عنوان نهادهایی حیاتی در سیستم بهداشت روانی شناخته می‌شوند. با توجه به پیچیدگی و تنوع اختلالات روانی، این مراکز به‌ صورت تخصصی به بررسی و درمان بیماری‌ها پرداخته و به عنوان پایگاهی برای تجزیه و تحلیل و تفهیم رفتار و احساسات افراد عمل می‌کنند.

برگزاری برنامه‌های خاص آموزشی برای کادر درمانی و نیز ارائه خدمات به‌ روز و منطبق با استانداردهای بین‌المللی، برای بهبود کیفیت زندگی بیماران از اهمیت بسیاری برخوردار است.

اولین تیمارستان های جهان کجاست؟

با سایت ویکی روان همراه باشید.

در سال 1792 فیلیپ پینل مسئولیت تیمارستانی را در پاریس به عهده گرفت و پیشرفت‌هایی ایجاد شد. پینل به عنوان آزمایش، غل و زنجیر از بیماران برداشت.

آنگاه شکاکان، که خود پینل را به خاطر زنجیر برداشتن از چنان «جانورانی» دیوانه می‌پنداشتند در کمال شگفتی دیدند این آزمایش نتایج نیکویی به بار آورد.

بسیاری از مردمانی که سال‌ها بود آنها را دیوانه می‌پنداشتند و کسی امیدی به بهبودشان نداشت، وقتی از بند رها شدند و در اتاقک‌های پاکیزه و آفتابگیر با آنان به مهربانی رفتار شد به قدری بهبود یافتند که از تیمارستان مرخص شدند.

روند رو به رشد تیمارستان های روانی در جهان

در آغاز قرن بیستم در زمینه‌های پزشکی و روان‌شناسی پیشرفت‌های بزرگی به دست آمد. در سال ۱۹۰۵ برای یکی از اختلال‌های روانی به نام فلج عمومی‌، علت و سبب جسمانی پیدا شد، این بیماری نوعی عفونت سیفلیسی است که بیمار سال‌ها پیش از بروز نشانه‌های فلج عمومی، دچار آن می‌شود.

نشانه‌های فلج عمومی ‌عبارتند از:

• کاهش تدریجی کارکردهای ذهنی و جسمی
• تغییرات بارز در شخصیت
• هذیان گویی و توهم.

هرگاه بیمار درمان شود، بیش از چند سال زنده نمی‌ماند.

باکتری‌های سیفلیس پس از ناپدید شدن عفونت اولیه دستگاه جنسی، همچنان در بدن بیمار می‌مانند و رفته رفته دستگاه عصبی وی را از بین می‌برند. زمانی بود که بیش از ده درصد همه بستری شدگان بیمارستان‌های روانی، همین بیماران فلج عمومی ‌بودند اما اینک به خاطر کارایی پنی سیلین در درمان سیفلیس، اینگونه بیماران انگشت شمار شده‌اند.

این کشف که فلج عمومی ‌ریشه در نوعی اختلال جسمانی دارد به کسانی جسارت بخشید که بیماری‌های روانی را ناشی از عوامل زیستی می‌دانستند.

زیگموند فروید و پیروانش پیرامون همین سال‌ها شالوده شناخت بیماری‌های روانی را بر پایه عامل‌های روان‌ شناختی بنیاد می‌نهادند و به همین ترتیب کارهای آزمایشگاهی پاولف نشان می‌داد هرگاه حیوان‌ها را مجبور به تصمیم‌گیری‌هایی فراتر از توانایی‌های آنها کنند دچار اختلال روانی می‌شوند.

با همه این پیشرفت‌های علمی‌ در نخستین سال‌های ۱۹۰۰ هنوز عامه مردم بیماری روانی را نمی‌شناسند و تیمارستان های روانی و بیمار روانی، ترس و وحشت در آنها ایجاد می‌کند. تا اینکه آموزش همگانی بهداشت روانی بر عهده کلیفورد بیرز قرار گرفت. بیرز در جوانی دچار اختلال شیدایی – افسردگی شد و سه سال در بیمارستان‌های خصوصی و دولتی بستری بود.

هر چند که به زنجیر بستن و سایر شیوه‌های شکنجه سال‌ها پیش از بین رفته بود اما بستن و دربند کردن بیماران در جلیقه آهنی هنوز رواج فراوان داشت.

تیمارستان های روانی دولتی

بیمارستان‌ های روانی دولتی معمولی که چندان بودجه‌ای نداشتند با بخش‌های انباشته از بیمار، تغذیه نابسنده و کارکنانی بدون حس همدردی به هیچ وجه جای خوشایندی برای زندگی نبود.

بیرز پس از بهبود، تجربه‌هایش را در کتابی که اینک شهرتی پیدا کرده با عنوان «ذهنی که خود را بازیافت» (۱۹۰۸) منتشر نمود و توجه چشمگیر عامه مردم را برانگیخت.

بیرز در راه آموزش مردم در زمینه بیماری روانی تلاش‌های پیگیر داشت و به تشکیل کمیته ملی بهداشت روانی یاری رساند. در سال ۱۹۰۵ این سازمان با دو موسسه دیگر به هم پیوستند و انجمن ملی بهداشت روانی را پایه‌ریزی کردند.

جنبش بهداشت روانی در سازمان گرفتن درمانگاه‌های راهنمایی کودک و احداث مراکز بهداشت روانی و درمان اختلال‌های روانی سهم پرارزشی داشته است.

فرایند درمان در تیمارستان روان چیست؟

روند درمان در تیمارستان‌های روانی شامل چند مرحله کلیدی است که به طور هدفمند طراحی شده‌اند تا به بیماران کمک کنند تا بهبود یابند. ابتدا به ساکن، بیماران پس از پذیرش تحت ارزیابی‌های دقیق قرار می‌گیرند. این ارزیابی شامل معاینه فیزیکی، مصاحبه‌های بالینی توسط مشاور روانشناس بالینی و تست‌های روان‌ شناختی است که برای شناخت بهتر نیازهای درمانی فرد انجام می‌پذیرد.

پس از ارزیابی، برنامه درمانی شخصی‌ سازی‌ شده‌ای طراحی می‌شود که می‌تواند شامل ترکیبی از دارو درمانی، روان‌ درمانی و روش‌های گوناگون بازتوانی باشد. در این مرحله، روانشناسان و سایر متخصصان مانند مشاور روانپزشک می‌کوشند تا با استفاده از ابزارهای علمی و تجربی، به شناسایی و حل مسائل بیماران پرداخته و شرایط بهبودی را ایجاد کنند.

در نهایت، فرایند درمان در تیمارستان‌ روانی به‌ گونه‌ای طراحی شده که پس از ترخیص، بیماران بتوانند مهارت‌های اجتماعی و زندگی را باز یابند و به زندگی مستقل‌ تری دست یابند.

مدت زمان بستری بیماری در تیمارستان روانی چقدر است؟

مدت زمان بستری بیماران در تیمارستان‌ های روانی بسته به نوع اختلال، شدت علائم، وضعیت خطر برای خود یا دیگران، پاسخ به درمان و ساختار حمایتی بیمار بسیار متغیر است. برخلاف تصورات عمومی که گاهی ناشی از کلیشه‌های فرهنگی و رسانه‌ای است، بستری در تیمارستان روانی همیشه به معنای اقامت‌های طولانی‌ مدت یا قطع ارتباط با دنیای بیرون نیست.

بعضا مدت بستری بین چند روز تا چند هفته متغیر است. برای مثال، در اختلالات حاد مانند افسردگی شدید با خطر خودکشی، روان‌ پریشی‌های حاد، یا مانیا در اختلال دوقطبی، ممکن است بیمار بین ۷ تا ۲۱ روز بستری شود تا وضعیت حاد کنترل شود، داروها تنظیم شوند و شرایط برای بازگشت ایمن به خانه فراهم گردد. گاهی اوقات، در بیماران مزمن یا در شرایطی که خانواده یا محیط اجتماعی حمایتی وجود ندارد، مدت بستری ممکن است طولانی‌تر شود.

بهترین روش‌ معالجه در تیمارستان روانی چیست؟

در تیمارستان‌ های روانی، لیستی از بهترین روش‌های معالجه به‌ طور مداوم مورد تجزیه و تحلیل و ارزیابی قرار می‌گیرند تا از اثربخشی آن‌ها اطمینان حاصل شود. یکی از روش‌های مهم، استفاده دارو درمانی است که به تنظیم نامتعادل مواد شیمیایی مغز کمک کرده و در کنترل علائم بیماری مؤثر است.

معمولا ترکیبی از داروهای اعصاب و روان در تیمارستان مورد استفاده قرار میگیرد که درباره آنها مفصل در ویکی روان توضیح داده ایم.

استفاده از تکنیک های روان‌ درمانی، به‌ ویژه درمان‌ های رفتاری شناختی (CBT)، از دیگر روش‌های متداول محسوب می‌شود که به بیماران کمک می‌کند تا افکار منفی و الگوهای رفتاری نامناسب خود را شناسایی کرده و تغییر دهند. همچنین مشاوره روان‌ پویشی، که درک عمیق‌تری از دلایل نگرش‌ها و رفتارهای بیماران می‌دهد، برای بعضی از بیماران مؤثر است.

به علاوه، تکنیک‌ های مکمل برای افرادی که در وضعیت روانی پایدارتری قرار دارند مانند مدیتیشن، موسیقی‌ درمانی و هنر درمانی نیز به‌ عنوان روشی برای ارتقای کیفیت زندگی و کاهش اضطراب و استرس در بیماران بستری شده در تیمارستان به‌ کار می‌روند.

وضعیت بیماران بعد از ترخیص از تیمارستان

مشاوره پس از ترخیص از تیمارستان روانی به‌ عنوان یکی از مراحل حیاتی درمان در نظر گرفته می‌شود. هدف این مشاوره‌ها با متخصصین حمایت از بیمار در فرآیند انطباق مجدد با زندگی خارج از تیمارستان و تجهیزات اولیه است که او برای مدیریت شرایط خود به آن‌ها نیاز دارد.

علاوه بر ارائه ارتباط لازم با متخصص، این جلسات می‌تواند به بیماران کمک کند تا در صورت بروز بحران‌های احساسی یا روانی پس از ترخیص، با استفاده از ابزارها و اصول یاد گرفته‌ شده در تیمارستان روانی، با مشکلات خود مقابله کنند.

به‌ طور کلی، مشاوره پس از ترخیص از تیمارستان به فرد کمک می‌کند تا به یادگیری مهارت‌ها و تکنیک‌هایی برای جلوگیری از بازگشت به تیمارستان روانی ادامه دهد و فرآیند بهبود دوام بیشتری داشته باشد.

از آنجا که افراد پس از ترخیص ممکن است با چالش‌های اجتماعی و اقتصادی مواجه شوند، مشاوره روان درمانی می‌تواند شامل راهنمایی‌هایی دربارهٔ کار، تحصیل و مهارت‌ های رایج زندگی نیز باشد. در نتیجه، این مشاوره‌ها افزون بر جنبه‌های بالینی، جنبه‌های اجتماعی و اقتصادی زندگی بیماران را نیز مدنظر قرار می‌دهند.

پیشنهاد ویکی روان

اگر به هر دلیل نیاز به همراهی و همفکری با متخصص دارید می توانید از خدمات مشاوره غیرحضوری ویکی روان از سراسر دنیا استفاده کنید. خدماتی مانند مشاوره تصویری با روانشناس به دلیل ارتباط بصری با کیفیت از اثرگذاری بیشتری بخوردار هستند.

استفاده از خدمات تیمارستان برای بیماری های روانی شدید توصیه می شود که با خدمات روان درمانی با روانشناس به سادگی درمان پذیر نیستند. با این حال بیشتر مشکلات و چالش ها با خدمات روانشناسی قابل درمان هستند.

مشاوره سریع با روانشناس