همسر یا خانواده؟ بعد از ازدواج اولویت کدام است؟

سوالاتی از قبیل همسر یا خانواده؟ یا اولویت همسر است یا خانواده؟ وقتی جدی می شود که یک تصمیم، اختلاف یا توقع خانوادگی پیش می آید و فرد نمی داند در کدام سمت باید قرار بگیرد؟ همسر انتظار دارد شما کنار او باشید و پدر و مادر هم ممکن است تصور کنند ازدواج نباید چیزی را در رابطه قبلی تغییر دهد.

پاسخ متخصصین در جلسات مشاوره تلفنی ازدواج به این وضعیت این نیست که یکی را انتخاب و دیگری را حذف کنید. بعد از ازدواج، شما وارد یک زندگی مشترک شده اید و تصمیم های مربوط به این زندگی باید در درجه اول در همین واحد دو نفره گرفته شوند. در عین حال، ارتباط محترمانه و مسئولانه با والدین همچنان بخش مهمی از یک رابطه خانوادگی سالم است.

مشکل از جایی شروع می شود که مرز این دو رابطه مشخص نیست! گاهی فرد هنوز برای تصمیم های خصوصی زندگی از خانواده اجازه می گیرد، گاهی هم همسر می خواهد ارتباط با والدین تقریبا قطع شود.

برای مدیریت خانواده ازدواج نیاز به راهنمایی دارید؟

همین حالا با یک روانشناس در ارتباط باشید.

نیلوفر رستگاری

مشاور روانشناس

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره نیلوفر رستگاری

محمد رضا سعید فیروزه

دکترای روانشناسی

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره محمد رضا سعید فیروزه

علی اشرف نورمحمدی

دکتری روانشناسی

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره علی اشرف نورمحمدی

هیچ کدام لزوما تعادل سالمی نیست. شناخت اصول زندگی مشترک کمک می کند بفهمیم استقلال زوج با بی احترامی به خانواده تفاوت دارد.

همسر یا خانواده؟ بعد از ازدواج اولویت با کدام است؟

در موضوعاتی که مستقیما به زندگی مشترک مربوط می شوند، اولویت با رابطه زن و شوهر و تصمیم مشترک آنهاست.

موضوعاتی مثل انتخاب محل زندگی، مسائل مالی زوج، تربیت فرزند، برنامه روزانه، روابط خصوصی، رفت و آمدها و تصمیم های مهم آینده نباید توسط خانواده های دو طرف مدیریت شوند.

ازدواج در عمل یعنی تشکیل یک واحد جدید. به همین دلیل در مشاوره ازدواج با متخصص روانشناس فقط درباره علاقه و تفاهم صحبت نمی شود. توانایی جدا شدن روانی از تصمیم گیری خانواده مبدا و ساختن یک هویت مشترک هم اهمیت زیادی دارد.

مشاوره آنلاین ازدواج با روانشناس

اولویت با زندگی مشترک است، نه حذف خانواده

وقتی می گوییم همسر در زندگی مشترک اولویت دارد، منظور این نیست که پدر، مادر، خواهر و برادر اهمیتشان را از دست می دهند. یک خانواده سالم و شاد می تواند بعد از ازدواج هم منبع محبت، حمایت و احساس تعلق باشد.

تفاوت در این است که خانواده دیگر نباید مدیر زندگی شما باشد.

می توانید نظر والدین را بشنوید، از تجربه آنها استفاده کنید و حتی گاهی از آنها کمک بگیرید، اما تصمیم نهایی درباره زندگی مشترک باید بین شما و همسرتان گرفته شود.

اولویت دادن به همسر دقیقا یعنی چه؟

اولویت دادن به همسر خوب بیشتر از آنکه یک جمله عاشقانه باشد، در رفتارهای روزمره دیده می شود:

• تصمیم مهم زندگی را ابتدا با همسرتان مطرح کنید، نه اینکه بعد از توافق با خانواده او را در جریان بگذارید.
• مشکلات خصوصی رابطه را بدون ضرورت برای خانواده تعریف نکنید.
• اگر خانواده درباره همسر شما تصمیم یا قضاوتی دارد، اجازه ندهید مستقیما جایگاه او را زیر سوال ببرد.
• برای وقت، برنامه و منابع مشترک زندگی، نظر هر دو نفر را جدی بگیرید.
• در اختلاف میان همسر و خانواده، قبل از واکنش احساسی ابتدا بفهمید واقعا چه اتفاقی افتاده است.

این رفتارها معنای ساده ای دارند: «ما دو نفر مسئول زندگی مشترکمان هستیم.»

چرا اولویت همسر بعد از ازدواج اهمیت دارد؟

ازدواج فقط اضافه شدن یک رابطه جدید به روابط قبلی نیست. زن و شوهر باید بتوانند هویت مشترکی ایجاد کنند، بدون اینکه ارتباطشان با خانواده مبدا را قطع کنند.

پژوهش هایی درباره خانواده مبدا نیز نشان داده اند که فضای روابط خانوادگی گذشته و نحوه تنظیم خود در رابطه می تواند با کیفیت رابطه زناشویی ارتباط داشته باشد.

برای مطالعه جزئیات می توانید پژوهش درباره خانواده مبدا و پیامدهای زناشویی در سایت pubmed را ببینید.

در ادامه به بررسی مواردی می پردازیم که نشان می دهند چرا همسرتان باید نسبت به خانواده در اولویت باشد؟

۱. امنیت عاطفی و اعتماد بین زن و شوهر بیشتر می شود

اگر فرد احساس کند هر زمان بین او و خانواده همسر اختلافی پیش بیاید، همسرش بدون شنیدن حرف او سمت خانواده می رود، به تدریج احساس امنیت رابطه کاهش پیدا می کند.

مسئله فقط همان دعوا نیست. فرد کم کم با خودش می گوید: آیا وقتی مسئله مهم تری پیش بیاید هم تنها می مانم؟

در یک رابطه سالم با همسر هر دو نفر باید بدانند که اختلاف با دیگران قرار نیست اتحاد آنها را از بین ببرد. البته حمایت با جانبداری کورکورانه فرق دارد.

پژوهش درباره حمایت عاطفی و تعارض میان زوج ها نیز نشان داده است که حمایت شریک عاطفی و تعارض رابطه با رضایت از رابطه ارتباط دارند. پژوهش درباره حمایت عاطفی و تعارض زوج ها جزئیات بیشتری درباره این ارتباط ارائه می دهد.

۲. زن و شوهر به یک تیم مستقل تبدیل می شوند

استقلال زوج یعنی بتوانید نظر پدر و مادر را دوست داشته باشید، اما برای تصمیم گرفتن به تایید آنها وابسته نباشید.

مثلا ممکن است پدرتان با خرید خانه در منطقه ای خاص مخالف باشد. می توانید نظرش را بشنوید، اما اگر موضوع مربوط به پول، رفت و آمد و آینده مشترک شما و همسرتان است، تصمیم نهایی متعلق به شما دو نفر است.

این استقلال از بسیاری از مشکلات خانوادگی جلوگیری می کند، چون نقش ها روشن می شوند. والدین همچنان والد هستند، اما مدیر ازدواج فرزندشان نیستند.

در ادبیات خانواده درمانی، مفهوم تمایز یافتگی به توانایی حفظ ارتباط عاطفی با خانواده در کنار داشتن موضع و هویت مستقل مربوط می شود.

یک مرور علمی درباره نظریه سیستم های خانواده بوئن نیز ارتباط تمایزیافتگی با کیفیت بهتر روابط زناشویی و بین نسلی را گزارش کرده است. مرور پژوهشی درباره تمایزیافتگی اطلاعات بیشتری در این زمینه ارائه می کند.

۳. صمیمیت و حمایت متقابل بیشتر می شود

صمیمیت فقط وقت گذراندن یا ابراز محبت نیست. بخشی از صمیمیت در خانواده این است که فرد بتواند بدون ترس از قضاوت یا افشای مسائل شخصی، درباره نگرانی هایش با همسر حرف بزند.

وقتی هر اختلاف کوچکی بلافاصله به خانواده منتقل شود، این فضای خصوصی ضعیف می شود. زن یا شوهر دیگر فقط با یک نفر اختلاف ندارد، بلکه احساس می کند مقابل یک خانواده قرار گرفته است.

جایگاه خانواده بعد از ازدواج چه تغییری می کند؟

مهم ترین اصل در پاسخ به سوال همسر مهمتر است یا خانواده این است که:

جایگاه خانواده بعد از ازدواج حذف نمی شود، بلکه شکل آن تغییر می کند.

شما همچنان فرزند خانواده هستید اما در کنار آن همسر کسی نیز هستید و مسئولیت مستقیمی در برابر زندگی مشترکتان دارید.

۱. احترام به والدین بدون واگذاری تصمیم های زندگی

احترام در خانواده با اطاعت کامل یکی نیست. می توانید با پدر یا مادرتان محترمانه مخالفت کنید.

مثلا به جای گفتن «این موضوع به شما ربطی ندارد» می توان گفت: «می فهمم نگران ما هستید و نظرتان برایم مهم است، اما این تصمیم را باید من و همسرم با هم بگیریم.»

مرزبندی خوب معمولا نیازی به توهین، قهر یا قطع رابطه ندارد. اتفاقا کسی که مرزش را روشن می داند، کمتر مجبور می شود با عصبانیت از آن دفاع کند.

۲. حمایت از پدر و مادر بدون آسیب زدن به زندگی مشترک

والدین ممکن است به حضور، همراهی، مراقبت یا کمک مالی نیاز داشته باشند. ازدواج قرار نیست این مسئولیت اخلاقی و عاطفی را پاک کند.

مسئله این است که کمک به خانواده نباید به شکلی انجام شود که همسر دائما احساس کند زندگی مشترکش در رتبه دوم قرار دارد.

در مدیریت روابط با خانواده همسر یکی از مسائل مهم همین است که زمان، توجه و مسئولیت میان خانواده جدید و خانواده مبدا به شکل قابل پیش بینی تقسیم شود.

برای نمونه، اگر هر هفته برنامه زوج به خاطر درخواست های غیرضروری خانواده لغو شود، مسئله دیگر «محبت به والدین» نیست. مرز زندگی مشترک دارد ضعیف می شود.

۳. چه زمانی نیاز والدین می تواند موقتا در اولویت قرار گیرد؟

اولویت زندگی مشترک یک قانون خشک و بدون استثنا نیست.

اگر پدر یا مادر بیمار شده، جراحی دارد، تنها مانده یا در یک بحران واقعی قرار گرفته است، طبیعی است که برای مدتی زمان و انرژی بیشتری به او اختصاص دهید.

تفاوت بحران واقعی با الگوی ناسالم این است که بحران محدود و قابل توضیح است. اما اگر هر هفته اتفاقی می افتد که شما باید برنامه زندگی را کنار بگذارید، بهتر است الگوی رابطه با خانواده را دوباره بررسی کنید.

به ویژه اگر زندگی نزدیک یا مشترک با والدین دارید، دانستن اصول زندگی با خانواده همسر اهمیت بیشتری پیدا می کند.

زن مهم تر است یا مادر؟ شوهر مهم تر است یا پدر و مادر؟

این سوال در ظاهر ساده است اما یک اشکال اساسی دارد. محبت به مادر با تعهد به همسر دو رابطه هم جنس نیستند که بتوان آنها را روی یک ترازو گذاشت.

مادر جایگاه والد دارد. همسر شریک زندگی شماست. مسئولیت، نوع صمیمیت، تصمیم گیری و انتظارات این دو رابطه متفاوت است.

به همین دلیل مسئله اصلی این نیست که «چه کسی را بیشتر دوست داری؟» بلکه این است که در این موقعیت مشخص، مسئولیت تصمیم با چه کسی است؟

۱. چرا مقایسه محبت به همسر و والدین همیشه درست نیست؟

شما می توانید عمیقا به مادرتان وابستگی عاطفی سالم داشته باشید و در عین حال در تصمیم های زندگی مشترک، همسرتان را شریک اصلی خود بدانید.

یادتان باشد انتخاب شریک زندگی مسئولیت هایی ایجاد می کند که قبل از ازدواج وجود نداشتند.

به همین دلیل اهمیت انتخاب همسر فقط مربوط به روز ازدواج نیست. شما فردی را انتخاب کرده اید که قرار است بسیاری از تصمیم های آینده با مشارکت او گرفته شود.

۲. در اختلاف همسر و پدر و مادر طرف چه کسی را بگیریم؟

ابتدا طرف حقیقت و رفتار درست را بگیرید، نه صرفا طرف یک شخص.

اما یک نکته مهم وجود دارد: حتی وقتی همسرتان اشتباه کرده، لازم نیست جلوی خانواده او را تحقیر یا محکوم کنید.

برای مثال، اگر مادرتان از جمله ای که همسرتان گفته ناراحت شده است، ابتدا اتفاق را بررسی کنید. اگر همسر اشتباه کرده، در خلوت با او صحبت کنید. اگر برداشت خانواده نادرست بوده یا آنها از مرز عبور کرده اند، محترمانه از رابطه تان دفاع کنید.

وقتی این اختلاف ها تکراری می شوند، استفاده از راهکارهای حل اختلاف با خانواده همسر از واکنش های لحظه ای موثرتر است.

۳. حمایت از همسر با تایید اشتباه او فرق دارد

گاهی افراد از ترس اینکه مبادا همسرشان احساس تنهایی کند، هر رفتاری را تایید می کنند. این هم رابطه سالمی نمی سازد.

می توانید بگویید:

اجازه نمی دهم کسی به تو توهین کند، اما درباره رفتاری که اتفاق افتاد خودمان باید صحبت کنیم.

این جمله هم مرز رابطه را حفظ می کند و هم مسئولیت پذیری را کنار نمی گذارد. چنین رویکردی به موفقیت در زندگی مشترک نزدیک تر است تا جانبداری بدون فکر.

مرز بین همسر و خانواده چگونه تعیین می شود؟

مرز سالم یعنی مشخص باشد خانواده کجا می تواند نظر بدهد و تصمیم نهایی کجا متعلق به زوج است. در نظریه های خانواده نیز تعادل میان نزدیکی و استقلال اهمیت دارد.

مدل Circumplex خانواده، عملکرد سالم تر را با تعادل در انسجام و انعطاف پذیری مرتبط می داند، نه با دو قطب چسبندگی شدید یا جدایی کامل.

برای حفظ تعادل بین همسر و خانواده به جدول زیر و شرایط احتمالی دقت کنید:

توضیحات تکمیلی در ادامه آورده شده اند:

۱. مرز خانواده در تصمیم های مالی و شخصی زوج

مسائل مالی یکی از حساس ترین نقاط است.

اگر درآمد و هزینه های شما مشترک است، کمک مالی قابل توجه به خانواده بهتر است با اطلاع و توافق همسر انجام شود. مخفی کردن پرداخت های مهم معمولا مسئله را از «کمک به والدین» به موضوع اعتماد تبدیل می کند.

در تصمیم های شخصی نیز همین منطق وجود دارد. نظر گرفتن خوب است. واگذار کردن اختیار تصمیم چیز دیگری است.

۲. مرز در رفت و آمد، تماس و مهمانی های خانوادگی

هیچ عدد جهانی برای اینکه هفته ای چند بار باید خانواده را دید وجود ندارد. مسئله رضایت و توافق دو نفر است. ممکن است یک نفر خانواده ای بسیار نزدیک داشته باشد و دیگری به خلوت بیشتری نیاز داشته باشد.

راه سالم معمولا مذاکره است، نه اجبار. زوج می تواند بعضی دیدارها را مشترک انجام دهد و گاهی هر فرد به تنهایی خانواده اش را ببیند.

۳. مرز در درد دل، دعوا و مسائل خصوصی زندگی مشترک

هرچه اطلاعات خصوصی بیشتری از همسرتان بدون رضایت او در اختیار خانواده قرار دهید، بازسازی رابطه بعد از دعوا سخت تر می شود. شما شاید فردا آشتی کنید، اما خانواده هنوز تصویری را که از آن دعوا شنیده در ذهن دارد.

شناخت حریم شخصی همسر دقیقا در همین نقطه اهمیت پیدا می کند. اگر برای حل مسئله به کمک نیاز دارید، بهتر است سراغ فردی بی طرف بروید نه کسی که از قبل نسبت به یکی از طرفین موضع عاطفی دارد.

چطور بین همسر و خانواده تعادل برقرار کنیم؟

تعادل زمانی شکل می گیرد که همسرتان احساس نکند برای دیده شدن باید با خانواده شما رقابت کند و خانواده هم احساس نکند ازدواج باعث حذف آنها شده است. این کار بیشتر از حرف، به رفتارهای تکرارشونده نیاز دارد.

• تصمیم های مربوط به زندگی مشترک را ابتدا دو نفره بررسی کنید.
• برای رفت و آمد با خانواده برنامه قابل پیش بینی داشته باشید.
• اختلاف خصوصی را بلافاصله به خانواده منتقل نکنید.
• به خانواده اجازه توهین به همسر ندهید و همین مرز را درباره رفتار همسر با خانواده نیز حفظ کنید.
• در بحران واقعی والدین انعطاف داشته باشید.
• کمک مالی مهم را مخفیانه انجام ندهید.
• اگر قرار است مرزی به خانواده اعلام شود، بهتر است هر فرد با خانواده خودش صحبت کند.
• از همسرتان نخواهید برای اثبات عشق، رابطه اش با خانواده را قطع کند.
• از والدین هم انتظار نداشته باشید مثل قبل از ازدواج درباره همه جزئیات زندگی شما تصمیم بگیرند.

۱. بررسی مثال عینی: وقتی پدر یا مادر با تصمیم همسر شما مخالف است

تصور کنید شما و همسرتان تصمیم گرفته اید شهر محل زندگی را عوض کنید، اما پدر شما شدیدا مخالف است.

اشتباهی که بیشتر افراد مرتکب می شوند این است که می گویند: «بابام تجربه اش بیشتره، پس همین کاری که می گه انجام می دیم.» اشتباه دیگر هم این است که بگویید: «اصلا به خانواده من ربطی نداره.»

راه متعادل این است که نگرانی خانواده را بشنوید، اطلاعات مفید را بررسی کنید و بعد با همسرتان تصمیم نهایی را بگیرید. خانواده حق نظر دارد، نه حق وتو.

۲. مثال بعدی: وقتی همسر از رفت و آمد زیاد با خانواده ناراضی است

فرض کنید همسر شما می گوید سه شب رفت و آمد خانوادگی در هفته برایش زیاد است. پاسخ «خانواده من همین طوری هستند و باید عادت کنی» مسئله را حل نمی کند.

بپرسید دقیقا چه چیزی آزاردهنده است. تعداد دیدارها؟ مدت مهمانی؟ بی خبر آمدن؟ یا رفتاری خاص از خانواده؟ وقتی مسئله دقیق شود، مذاکره امکان پذیر می شود.

در جلسات مشاوره زوج درمانی آنلاین سایت ویکی روان بارها دیده ایم که دعوایی با عنوان «خانواده ات را بیشتر از من دوست داری» در واقع درباره چیز مشخص تری مثل نداشتن زمان دونفره، مهمانی های بدون هماهنگی یا احساس نادیده گرفته شدن بوده است.

۳. مثال: وقتی خانواده در تربیت فرزند دخالت می کند

پدربزرگ و مادربزرگ می توانند حضور بسیار ارزشمندی در زندگی کودک داشته باشند، اما نقش آنها با نقش والدین یکی نیست. تصمیم های اصلی باید با پدر و مادر کودک باشد.

آشنایی با نقش والدین در خانواده و تربیت فرزند کمک می کند این مسئولیت روشن تر شود.

مثلا اگر شما استفاده از موبایل قبل از خواب را برای کودک ممنوع کرده اید، مادربزرگ نباید مقابل کودک بگوید: «مامانت سخت می گیره، بیا پیش من بازی کن.»

محبت پدر بزرگ و مادر بزرگ ارزشمند است، اما حفظ جایگاه والدین هم ضروری است. درباره این موضوع می توانید مطلب نقش پدر بزرگ و مادر بزرگ در تربیت کودک را در سایت ویکی روان مطالعه کرده و از تکنیک های آن استفاده کنید.

پژوهش های مربوط به تعارض زناشویی نیز نشان می دهند کیفیت، شدت و شیوه حل تعارض والدین برای سازگاری روانی کودک اهمیت دارد.

وقتی همسر و خانواده مدام با هم اختلاف دارند چه کنیم؟

اگر در هر مهمانی تنش وجود دارد، همسر از خانواده شما ناراضی است یا خانواده دائما درباره زندگی شما اعتراض می کند، دیگر با یک اختلاف موردی روبرو نیستید. باید الگوی رابطه را تغییر دهید.

۱. ابتدا مسئله را دونفره با همسرتان حل کنید

قبل از اینکه سراغ خانواده بروید، با همسرتان مشخص کنید مشکل دقیقا چیست. جمله هایی مثل «مامانت همیشه دخالت می کنه» یا «تو از خانواده من متنفری» بیش از حد کلی هستند.

به جای آن درباره رفتار مشخص حرف بزنید: «وقتی مادرت بدون هماهنگی برای آخر هفته برنامه می چیند، من احساس می کنم برای زمان ما تصمیم گرفته شده است.»

بسیاری از تکنیک های حل تعارض میان همسران از همین تبدیل شکایت کلی به مسئله مشخص شروع می شوند.

۲. مرزها را محترمانه و با پیام مشترک اعلام کنید

بهتر است هر کس مسئول اصلی گفتگو با خانواده خودش باشد. اگر مشکل مربوط به مادر شماست، معمولا بهتر است شما مرز را اعلام کنید نه همسرتان. این کار احتمال تبدیل مسئله به جنگ «عروس و مادرشوهر» یا «داماد و خانواده زن» را کمتر می کند.

پیام هم باید از طرف هر دو نفر باشد: «ما تصمیم گرفتیم…» نه اینکه بگویید «همسرم نمی ذاره…» چون جمله دوم عملا همسر را مقابل خانواده قرار می دهد.

اگر هر گفتگویی به مشاجره در زندگی زناشویی تبدیل می شود، قبل از حل مسئله خانواده باید شیوه گفتگوی خود زوج اصلاح شود.

۳. چه زمانی زوج درمانی می تواند کمک کننده باشد؟

اگر بحث خانواده بارها تکرار شده، یکی از زوجین نمی تواند در برابر خانواده مرز بگذارد، همسر احساس طردشدگی دارد یا اختلاف به تهدید، تحقیر و فاصله عاطفی رسیده است، مشاوره زوج درمانی با متخصص روانشناس می تواند به زوج کمک کند مسئله را بدون تشکیل جبهه علیه یکدیگر بررسی کنند.

هدف زوج درمانی این نیست که روانشناس تعیین کند «حق با خانواده است یا همسر»!

کار اصلی پیدا کردن الگوی تعارض، مشخص کردن نیازهای دو نفر و ایجاد مرز قابل اجراست. اگر می خواهید درباره فرایند آن بدانید، مطلب زوج درمانی چیست توضیح کامل تری ارائه می دهد.

بخش روابط و ازدواج انجمن روانشناسی آمریکا نیز به موضوع رابطه زوج، تعارض، ارتباط و مداخلات زوج درمانی می پردازد.

اگر تعارض فقط میان زن و شوهر نیست و چند عضو خانواده مستقیما درگیر مسئله هستند، مشاوره خانواده می تواند برای بررسی نقش ها و مرزهای چند نفره مناسب تر باشد.

در جلسات مشاوره تلفنی با روانشناس در ویکی روان نیز زمانی که این مسئله مزمن شده است، معمولا تمرکز فقط روی رفتار پدر، مادر یا خانواده همسر نیست.

الگوی ارتباط خود زوج هم بررسی می شود، چون گاهی خانواده جرقه اختلاف است اما شیوه برخورد زن و شوهر باعث ادامه پیدا کردن آن می شود.

همسر اولویت زندگی مشترک است، اما خانواده حذف نمی شود

در پاسخ به سوال همسر یا خانواده، بهتر است از وضعیت دوگانه و مخرب یکی را انتخاب کنفاصله بگیریم. بعد از ازدواج، همسر شریک اصلی شما در تصمیم های زندگی مشترک است.

در عین حال پدر و مادر همچنان خانواده شما هستند و رابطه سالم با آنها می تواند بخش ارزشمندی از زندگی باقی بماند.

تعادل سالم یعنی بتوانید به والدین محبت کنید بدون اینکه اختیار زندگی مشترکتان را به آنها بدهید، از همسرتان حمایت کنید بدون اینکه هر رفتار او را تایید کنید و در زمان بحران خانواده انعطاف داشته باشید بدون اینکه تمام برنامه ازدواج همیشه تابع نیازهای دیگران باشد.

زوجی که مرزهای روشن، گفتگوی مستقیم و صمیمیت سالم دارد، کمتر مجبور می شود بین همسر و خانواده یکی را انتخاب کند. مسئله اصلی انتخاب آدم ها نیست. مسئله، شناخت جایگاه هر رابطه است.

سوالات متداول درباره اولویت همسر یا خانواده

در این بخش به بررسی پرسش های همیشگی کاربران ویکی روان درباره ایجاد تعادل بین همسر و خانواده می پردازیم. در صورت نیاز می توانید در بخش مشاوره روانشناسی آنلاین ویکی روان به صورت اینترنتی با متخصصین روانشناس در ارتباط باشید.

حتی اگر ساکن ایران نیستید، امکان خرید مشاوره آنلاین از خارج کشور با پرداخت ارزی در ویکی روان فراهم شده است.

بعد از ازدواج اولویت همسر است یا خانواده؟

در تصمیم ها و مسئولیت های مربوط به زندگی مشترک، اولویت با واحد زن و شوهر است. این موضوع به معنی قطع رابطه یا بی اهمیت شدن والدین نیست.

خانواده همچنان جایگاه خود را دارد اما نباید مدیریت زندگی مشترک را در دست بگیرد.

آیا همیشه باید طرف همسرمان را بگیریم؟

نه اصلا اینطور نیست. حمایت از همسر به معنی تایید هر رفتار او نیست.

اگر همسر اشتباه کرده است می توانید در خلوت با او مخالفت کنید، بدون اینکه اجازه دهید دیگران تحقیرش کنند. حتی اختلاف های طبیعی بین زوج ها زمانی سازنده تر هستند که دو نفر بتوانند بدون تشکیل جبهه، رفتار یکدیگر را نقد کنند.

اگر همسرم به پدر و مادرم بی احترامی کند چه کنم؟

بی احترامی را عادی سازی نکنید. در زمان مناسب و در خلوت مشخص کنید چه رفتاری قابل قبول نیست.

همزمان اجازه ندهید خانواده نیز در پاسخ به او توهین کنند. قرار نیست برای دفاع از یک رابطه، رابطه دیگر تخریب شود.

آیا کمک مالی به پدر و مادر باید با رضایت همسر باشد؟

اگر کمک از منابع مالی مشترک انجام می شود یا مقدار آن روی بودجه زندگی تاثیر محسوس دارد، تصمیم باید مشترک باشد.

اگر هر دو نفر درآمد شخصی و بودجه مستقل توافق شده دارند، جزئیات به مدل مالی همان زوج بستگی دارد. اصل مهم این است که کمک های مهم مخفی نشوند.

اگر همسرم از خانواده ام خوشش نمی آید چه کار کنم؟

ابتدا مشخص کنید منظور از «خوشش نمی آید» چیست؟

آیا اختلاف سلیقه است، رفتار آزار دهنده ای رخ داده، خانواده بیش از حد دخالت می کند یا همسر انتظار قطع رابطه دارد؟ راه حل هر کدام متفاوت است.

اگر گفتگوها به نتیجه نمی رسند، استفاده از مشاوره روانشناسی کمک می کند مسئله بدون جانبداری بررسی شود.