از قیافم بدم میاد چکار کنم؟ علت+درمان احساس زشتی

وقتی کسی می گوید از قیافم بدم میاد یا از دیدن خودم بدنم نیاد، فقط درباره بینی، پوست، فرم صورت یا یک عکس بد حرف نمی زند. پشت این جمله اغلب یک خستگی عمیق هست. خستگی از نگاه کردن به آینه، مقایسه شدن، عکس گرفتن، نظر دیگران، یا صدایی درونی که مدام می گوید «تو کافی نیستی».

این احساس را نباید مسخره کرد یا با جمله های ساده ای مثل «بی خیال، ظاهر مهم نیست» کنار زد. برای کسی که احساس زشت بودن دارد، ظاهر در ذهنش به مسئله ای جدی تبدیل شده و گاهی روی اعتماد به نفس، رابطه عاطفی، معاشرت، کار و حتی تصمیم های روزمره اثر می گذارد.

در بخش مشاوره ویکی روان با مراجعانی روبرو شده ایم که ظاهرشان از نگاه دیگران کاملا عادی بوده، اما خودشان با یک ایراد کوچک در صورتشان زندگی را برای خود سخت کرده بودند. مسئله همیشه ظاهر چهره نیست. گاهی مسئله رابطه ای است که ذهن شما با چهره تان ساخته است.

برای مدیریت عشق روابط عاطفی نیاز به راهنمایی دارید؟

همین حالا با یک روانشناس در ارتباط باشید.

نیلوفر رستگاری

مشاور روانشناس

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره نیلوفر رستگاری

محمد رضا سعید فیروزه

دکترای روانشناسی

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره محمد رضا سعید فیروزه

فرح ناز حیاة غیبی حقیقی

مشاور روانشناس

امکان رزرو فوری

۵.۰

دریافت مشاوره فرح ناز حیاة غیبی حقیقی

در این مقاله سایت سلامت روان ویکی روان قصد داریم به این سوال پاسخ دهیم که چطور با قیافه خودم کنار بیام؟

احساس زشت بودن یک فکر گذرا نیست

همه ما روزهایی داریم که از عکس خودمان خوشمان نمی آید یا در آینه دنبال ایراد می گردیم. اما وقتی این فکر هر روز برمی گردد، وقت زیادی از ذهن می گیرد و باعث اجتناب از جمع، عکس، قرار کاری یا رابطه می شود، دیگر فقط یک ناراحتی ساده نیست.

در این حالت، ذهن به جای دیدن کل صورت، روی یک بخش قفل می کند.

مثلا فقط جوش، بینی، پوست، فرم فک یا حالت چشم را می بیند و از همان نقطه، درباره کل شخصیت شما حکم می دهد. اینجاست که موضوع به علائم عزت نفس پایین و گاهی اضطراب و وسواس هم نزدیک می شود.

چه فرقی بین از صورتم خوشم نمیاد با از چهره خودم متنفرم است؟

«از صورتم خوشم نمیاد» می تواند یک حس مقطعی باشد. اما «از قیافم متنفرم» معمولا بار احساسی سنگین تری دارد. در حالت دوم، فرد فقط از یک ویژگی ظاهری ناراضی نیست، بلکه انگار با خودش وارد جنگ شده است.

تفاوت اصلی در شدت، تکرار و اثرگذاری است.

اگر ناراحتی از چهره باعث شده مدام خودتان را چک کنید، از آینه فرار کنید، از عکس گرفتن بترسید یا قبل از بیرون رفتن ساعت ها درگیر ظاهر شوید، بهتر است موضوع را جدی تر بررسی کنید.

چرا از قیافه خودم متنفرم؟

شاید برای شما هم سوال شده باشد علت متنفر بودن از چهره خودم چیست؟ چرا من مثل دیگران نیستم؟

سوال «چرا از قیافه خودم متنفرم؟» معمولا یک جواب تک خطی یا ثابت برای همه ندارد. این حس از ترکیب تجربه های قبلی، مقایسه، اضطراب، عزت نفس، رابطه با بدن و گاهی الگوهای وسواسی ساخته می شود.

در ادامه بیشتر به بررسی این احساس می پردازیم.

1- مقایسه مداوم با دیگران و تصویرهای غیرواقعی

شبکه های اجتماعی ذهن را به مقایسه عادت می دهند. صورت های ادیت شده، نور حرفه ای، زاویه خوب، فیلتر، آرایش و انتخاب بهترین عکس از بین ده ها عکس، کم کم استاندارد ذهنی ما را غیرواقعی می کند.

بعد در آینه معمولی خانه، با نور معمولی و چهره واقعی، خودمان را پایین تر از آن استاندارد می بینیم.

این مقایسه، مخصوصا وقتی هر روز تکرار شود، تصویر ذهنی از بدن و چهره را ضعیف می کند.

در یک گزارش از انجمن روانشناسی آمریکا درباره شبکه های اجتماعی و تصویر بدنی اشاره شده که کاهش مصرف شبکه های اجتماعی در نوجوانان و جوانان می تواند احساس آنها نسبت به بدن و ظاهرشان را بهتر کند.

2- تجربه طرد، تمسخر یا انتقاد درباره ظاهر

گاهی ریشه جمله «از چهره ام بدم میاد» در گذشته است. یک شوخی خانوادگی، تمسخر در مدرسه، مقایسه با خواهر و برادر، حرف تلخ شریک عاطفی یا حتی کامنت های بی رحمانه در فضای مجازی می تواند سال ها در ذهن بماند.

ذهن انسان بعضی جمله ها را به عنوان «حقیقت» ذخیره می کند، در حالی که آن جمله فقط نظر، بی ادبی یا ناپختگی یک نفر بوده است. اگر این تجربه ها زیاد تکرار شده باشند، روی تعریف عزت نفس و احساس ارزشمندی شما اثر می گذارند.

3- کمال گرایی و نگاه سخت گیرانه به صورت

کمال گرایی فقط درباره درس، کار یا موفقیت نیست. بعضی افراد نسبت به چهره خود هم کمال گرا هستند. یعنی ذهنشان می گوید تا وقتی پوست، بینی، لب، مو یا فرم صورت کامل نباشد، حق ندارند احساس خوبی نسبت به خود داشته باشند.

مشکل اینجاست که صورت انسان زنده است، متقارن کامل نیست و هر روز با نور، خواب، استرس و حال روحی تغییر می کند.

وقتی معیار شما «بی نقص بودن» باشد، همیشه چیزی برای ناراضی بودن پیدا می شود. در چنین شرایطی کار روی کمال گرایی به اندازه رسیدگی به ظاهر اهمیت دارد.

چرا خودم را زشت می بینم در حالی که دیگران اینطور نیستند؟

گاهی اطرافیان می گویند «تو اصلا زشت نیستی»، اما این حرف آرامتان نمی کند. چون مسئله فقط نظر دیگران نیست. مسئله تصویر ذهنی شما از خودتان است.

اگر ذهن روی نقص ها قفل کرده باشد، تعریف دیگران هم موقتا اثر می گذارد و دوباره همان فکر برمی گردد.

1- مغز روی نقص ها زوم می کند

ذهن مضطرب مثل دوربینی عمل می کند که فقط روی یک نقطه فوکوس کرده است. اگر روی بینی حساس باشید، کل صورت را از پشت همان بینی می بینید.

اگر روی پوست حساس باشید، یک جوش کوچک تبدیل می شود به دلیل کافی برای خراب شدن کل روز.

این فرایند شبیه افکار وسواسی است. فکر می آید، انواع اضطراب ها را می سازد، شما برای آرام شدن چک می کنید، مقایسه می کنید یا از دیگران تایید می گیرید، اما بعد از چند دقیقه دوباره فکر برمی گردد. برای شناخت بهتر این چرخه، مقاله افکار وسواسی می تواند کمک کننده باشد.

2- حال روحی روی آینه اثر می گذارد

آینه همیشه فقط چهره را نشان نمی دهد. گاهی خلق پایین، داشتن نشانه های اضطراب، احساس شرم، خستگی و فشار روانی را هم به تصویر اضافه می کند. وقتی افسرده یا مضطرب هستید، نگاهتان به خودتان تندتر و بی رحم تر می شود.

به همین دلیل کسی که در دوره افسردگی یا اضطراب است، خودش را بی ارزش تر، نازیباتر یا کمتر دوست داشتنی تر می بیند. این دیدن، همیشه واقعیت چهره نیست. گاهی صدای حال بد است.

بررسی مثال رایج: وقتی یک جوش کل صورت را خراب می کند

تصور کنید قرار مهمی دارید. قبل از بیرون رفتن یک جوش کوچک روی صورتتان می بینید. از همان لحظه انگار تمام صورتتان خلاصه می شود در همان جوش.

لباس خوب، لبخند، صدا، شخصیت و حتی حرف هایی که قرار است بزنید، همه پشت آن یک نقطه گم می شوند.

این یعنی ذهن از «یک ایراد کوچک» به «قضاوت کامل درباره خود» پریده است. تمرین مهم این است که به خودتان یاد بدهید یک ویژگی ظاهری، کل شما نیست.

از صورتم تو آینه بدم میاد، آینه و عکس چه نقشی دارند؟

خیلی ها دقیقا همین جمله را می گویند: «از صورتم تو آینه بدم میاد» یا «در عکس خیلی بد می افتم». آینه و دوربین می توانند احساس بد نسبت به چهره را شدیدتر کنند، چون ذهن با دیدن تصویر، فرصت بیشتری برای بررسی و ایرادگیری پیدا می کند.

چرا از آینه نگاه کردن فرار می کنم؟

فرار از آینه معمولا برای کم کردن اضطراب است. شما نگاه نمی کنید تا حالتان بد نشود. این کار در کوتاه مدت آرامتان می کند، اما در بلند مدت ذهن یاد می گیرد آینه خطرناک است و باید از آن دوری کرد.

در توضیح NHS درباره بدریخت انگاری بدن آمده است که افراد ممکن است زیاد در آینه نگاه کنند یا برعکس، از آینه دوری کنند.

چک کردن زیاد آینه هم مشکل را بیشتر می کند

برعکس اجتناب، چک کردن زیاد هم آرامش واقعی نمی آورد. فرد چند بار در روز صورتش را بررسی می کند، دنبال زاویه بهتر می گردد، از دیگران می پرسد «صورتم بده؟»، عکس را زوم می کند و بعد دوباره مضطرب می شود.

این رفتارها در ظاهر برای اطمینان گرفتن است، اما ذهن را حساس تر می کند. اگر وسواس نسبت به قیافه دارید، بهتر است درباره نشانه های وسواس فکری را در ویکی روان مطالعه کنید.

تفاوت چهره در آینه، عکس و دوربین گوشی

عکس، نسخه کامل و قطعی چهره شما نیست. لنز گوشی، فاصله دوربین، نور، زاویه، خستگی صورت و حتی حالت بدن روی عکس اثر می گذارد. گاهی یک عکس بد فقط یک عکس بد است، نه مدرک زشت بودن شما.

همین موضوع در رابطه عاطفی هم دیده می شود. بعضی افراد آنقدر روی جذابیت ظاهری خود سخت می گیرند که نقش شخصیت، صمیمیت و کیفیت رابطه را فراموش می کنند. در مقاله نقش زیبایی در عشق جداگانه به این موضوع پرداخته شده است.

وسواس نسبت به قیافه از کجا شروع می شود؟

هر نوع وسواس نسبت به قیافه یعنی ذهن بارها و بارها به ظاهر برمی گردد، حتی وقتی می دانید این بررسی ها خسته کننده شده اند. این حالت همیشه به معنی اختلال نیست، اما وقتی شدید، زمان بر و مختل کننده شود، باید دقیق تر بررسی شود.

نشانه های وسواس نسبت به چهره

نشانه ها معمولا در رفتارهای روزمره دیده می شوند، نه فقط در فکرها. مثلا:

1. مدام صورت خود را در آینه، شیشه، دوربین گوشی یا عکس ها چک می کنید.
2. زیاد از دیگران درباره ظاهر خود اطمینان می خواهید.
3. خودتان را با چهره دوستان، بازیگران، اینفلوئنسرها یا افراد غریبه مقایسه می کنید.
4. قبل از بیرون رفتن زمان زیادی صرف پوشاندن یک ایراد می کنید.
5. از مهمانی، عکس گرفتن، قرار عاشقانه یا حتی تماس تصویری فرار می کنید.

اگر این رفتارها تکراری و خارج از کنترل شده اند، صفحه مشاوره وسواس می تواند مسیر کمک تخصصی را روشن تر کند.

چه زمانی ممکن است پای بدریخت انگاری بدن وسط باشد؟

اختلال بدشکلی بدن یا خود زشت انگاری زمانی مطرح می شود که فرد درگیر نقصی در ظاهر می شود که از نگاه دیگران خیلی کم دیده می شود یا اصلا دیده نمی شود، اما برای خود فرد بسیار آزاردهنده است.

در منابع بالینی، بدریخت انگاری بدن با اشتغال ذهنی شدید نسبت به نقص ظاهری، رفتارهای تکراری مثل چک کردن، پنهان کردن، مقایسه یا اطمینان خواهی، و اختلال در زندگی روزمره شناخته می شود. یک مرور بالینی درباره BDD در PubMed Central همین الگوهای فکری و رفتاری را توضیح می دهد.

چرا جراحی زیبایی همیشه جواب این احساس نیست؟

جراحی زیبایی گاهی برای یک مسئله ظاهری مشخص تصمیمی آگاهانه است، اما اگر ریشه اصلی احساس زشت بودن در اضطراب، وسواس یا تصویر ذهنی تحریف شده باشد، تغییر ظاهر به تنهایی آرامش پایدار نمی آورد.

پژوهش ها درباره بدریخت انگاری بدن نشان داده اند بسیاری از افراد مبتلا به BDD از درمان های زیبایی نتیجه روانی خوبی نمی گیرند یا بعد از مدتی روی بخش دیگری از ظاهرشان حساس می شوند. این نکته در مطالعه PubMed درباره BDD و جراحی زیبایی هم مطرح شده است.

از قیافم متنفرم چیکار کنم؟ چند راهکار عملی برای شروع

حالا برگردیم سر پرسش اصلی به این سوال: وقتی از صورتم خوشم نمیاد چه کنم؟

وقتی می پرسید از قیافم متنفرم چیکار کنم؟، قرار نیست جواب ساده و شعاری باشد تا همه از آن استفاده کنند. هدف این نیست که یک شبه عاشق چهره خود شوید.

هدف اول در روانشناسی این است که شدت حمله ذهن به خودتان کمتر شود و رابطه تان با آینه، عکس و صورتتان آرام تر شود.

1- جمله های تخریب کننده را دقیق بنویس

فکرهایی مثل «من زشتم»، «هیچ کس از صورتم خوشش نمیاد» یا «با این قیافه دوست داشتنی نیستم» را روی کاغذ بنویسید. بعد کنار هر جمله بپرسید: این یک واقعیت قطعی است یا یک برداشت احساسی؟

این تمرین ساده، فکر را از حالت حکم نهایی خارج می کند. در رویکرد درمان شناختی رفتاری هم روی همین موضوع کار می شود: تشخیص فکر، بررسی شواهد، تغییر رفتار و کم کردن چرخه های تکراری.

2- زمان نگاه کردن به آینه و مقایسه با دیگران را کم کنید

قرار نیست آینه را حذف کنید. حذف کامل آینه خودش می تواند اضطراب را نگه دارد. اما باید استفاده وسواسی از آینه را کم کنید. مثلا:

• برای آماده شدن زمان مشخص بگذارید.
• عکس ها را بیش از حد زوم نکنید.
• بعد از چک کردن ظاهر، دوباره برنگردید و بررسی را تکرار نکنید.
• پیج هایی که مقایسه ظاهری را زیاد می کنند، محدود یا حذف کنید.
• از پرسیدن مداوم «صورتم بده؟» از اطرافیان فاصله بگیرید.

اگر مقایسه اجتماعی باعث اضطراب در جمع شده، بررسی اختلال اضطراب اجتماعی هم می تواند به شناخت دقیق تر کمک کند.

3- با چهره ات مثل دشمن رفتار نکن

بعضی افراد با صورت خود مثل دشمن حرف می زنند. هر روز توهین، تحقیر، مقایسه و نفرت. هیچ رابطه ای با این حجم از حمله بهتر نمی شود، حتی رابطه شما با خودتان.

تمرین بهتر این است که فعلا لازم نیست چهره تان را «دوست داشته باشید»، اما می توانید از توهین کردن به آن دست بردارید. به جای «من خیلی زشتم» بگویید: «امروز از صورتم خوشم نمیاد، اما این کل ارزش من نیست.» این جمله ساده تر است، اما سالم تر است.

کار کردن روی افزایش اعتماد به نفس و بالا بردن عزت نفس در این مسیر نقش مهمی دارد و باید برنامه هر روز شما باشد، چون وقتی ارزش خود را فقط به ظاهر گره بزنید، هر تغییر کوچک در صورت می تواند حالتان را به هم بریزد.

درمان احساس زشت بودن چگونه انجام می شود؟

درمان احساس زشت بودن یعنی کمک به فرد برای دیدن واقع بینانه تر خود، کم کردن رفتارهای وسواسی، کاهش اجتناب و ساختن رابطه ای سالم تر با بدن و چهره. درمان، شعار «خودت را دوست داشته باش» نیست. رفع تنفر از قیافه یک کار مرحله به مرحله است.

روان درمانی برای اصلاح تصویر ذهنی از چهره

در روان درمانی، روانشناس بررسی می کند چه فکرهایی درباره چهره فعال می شوند، چه رفتارهایی آنها را نگه می دارند و چه تجربه هایی این نگاه سخت گیرانه را ساخته اند.

طبق راهنمای IOCDF درباره درمان بدریخت انگاری بدن، درمان شناختی رفتاری برای BDD از روش های دارای پشتوانه پژوهشی است و باید با نشانه های خاص این مشکل تنظیم شود.

اگر اضطراب، افسردگی یا وسواس هم وجود داشته باشد نیاز به بررسی دقیق تر است

گاهی احساس زشت بودن تنها مشکل نیست. کنار آن اضطراب، علائم افسردگی، وسواس، شرم، ترس از قضاوت یا تجربه های طرد هم وجود دارد. در این حالت درمان فقط نباید روی ظاهر متمرکز بماند.

اگر نشانه هایی مثل دلشوره مداوم، اجتناب از جمع، تپش قلب، افکار تکراری یا خلق پایین دارید، مطالعه دربارهدرمان افسردگی می تواند دید بهتری بدهد.

چه زمانی باید با روانشناس صحبت کنم؟

اگر احساس تنفر از چهره چند هفته یا چند ماه ادامه دارد، شما را از رابطه، کار، درس، مهمانی، عکس یا زندگی عادی دور کرده، یا باعث شده بیشتر روز درگیر چهره خود باشید، صحبت با روانشناس تصمیم منطقی است.

در ویکی روان می توانید از مسیر مشاوره روانشناسی یا در صورت نیاز مشاوره آنلاین روانشناسی برای ارتباط اینترنتی موضوع را با متخصص بررسی کنید. این پیشنهاد برای فروش عجولانه نیست، برای زمانی است که ذهن شما دیگر به تنهایی از این چرخه بیرون نمی آید.

اگر نفرت از چهره با فکر آسیب به خود، افکار مرگ، ناامیدی شدید یا احساس خطر همراه شده است، موضوع را فوری جدی بگیرید و با پشتیبانی ویکی روان با شماره ۰۲۱۹۱۰۹۹۱۱۰ تماس بگیرید.

بررسی 3 مثال واقعی

در ادامه سوال یکی از بازدیدکنندگان ویکی روان که نمی دانست چرا خودم را زشت میبینم را بررسی می کنیم.

1- از قیافم متنفرم، چکار کنم؟

پرسش:

سلام. یه مشکلی دارم که دست از زندگیم برنمی‌داره و باعث نابودی اون می‌شه. از چهره‌ام خجالت می‌کشم. هر روز بدتر از دیروز، حسرت روزای گذشته رو می‌خورم که کاش اینکارو نمی‌کردم.

یأس و ناامیدی هر روز باهامه. مشکل از دوران دبیرستانم شروع شد که مسخره شدم به خاطر راه رفتن و نحوه حرف زدن و قیافم. اینا باعث شد که کلا افکارم بشه توجه به ظاهر مو و کمبوداش.

مقایسه خودم با همه که چرا من اینطورمو همه خوبن، که اگه چهره و اندام خوبی داشتم و مسخره نمی‌شدم الان همه چی داشتم. درسمو می‌خوندم، بیرون می‌رفتم، دوستای زیادی داشتم، با اعتماد به نفس بودم و کلی چیزای خوب ولی حیف که ندارم و من موندم و مسخره شدن توسط کوچیک و بزرگ و ناامیدی و شکستایی که باعثش خودم بودم.

تو دانشگاهم همین طور مشکلات باهام بود. نه درس خوندم نه مسئولیتایی رو که داشتم خوب انجام دادم. خودمو خراب کردم. شخصیت و خود واقعیمو، آبرومو بردم، از همه خجالت می‌کشیدم، حرف نمی‌زدم.

الان من فردی هستم که همه مسخرش می‌کنن. راه رفتنشو، قیافه و ظاهرشو. یه پسر۲۳ساله که بدبخت شده، خونه نشین شده… چرا من باید اینطور می‌شدم. هیچ دلخوشی ندارم، امیدی‌ هم به آینده ندارم. خونه نشستم، بیرون نمی‌رم، دوستی هم ندارم چون ظاهر و قیافه ندارم که باهام برن بیرون. لطفاکمکم کنید.

پاسخ متخصص روانشناس:

سلام دوست عزیز.

پیرو سوال مطرح شده در واقع شما دارای عدم عزت نفس و عدم اعتماد به نفس هستید.

شما تصور می‌کنید که زیبایی آدم‌ها فقط به چهره و لباس و اندام هست! خیر اینطور نیست هرکسی یک نوع زیبایی داره. یکی زیبا سخن می‌گه یکی زیبا فکر می‌کنه و می‌نویسه، یکی صدای خوب داره، یکی چهره، یکی هیکل و…

هر کسی در نوع و جنسیت و موقعیتش ولی شما دوست خوبم ظاهرا خود را خوب بررسی نکردید و کشف نکردید. تو در نوع خودت بی‌ نظیری. به خودت رجوع کن و خودت را به معنای واقعی پیدا کن و خودت را کشف کن. حتما مسئله حل خواهد شد.

پیشنهاد من استفاده از مشاوره برای اعتماد به نفس هست تا دقیق این احساسات شما ریشه ای توسط متخصص بررسی شده و درمان شود.

2- احساس می کنم زیبا نیستم، چکار کنم؟

پرسش:

دختر ۲۳ ساله‌ای هستم. همیشه احساس می‌کنم به حد کافی زیبا نیستم.

همیشه در انجام هر کاری از مادر و خواهرم نظر می‌خواهم و اگر آنها با کاری مخالف باشند آن را انجام نمی‌دهم، بیشتر اوقات کارهایی را که حتی از انجامش متنفر هستم به خاطر این که دیگران از من راضی باشند انجام می‌دهم اما با این حال باز هم فکر می‌کنم کسی مرا دوست ندارد. نمی‌دانم باید چه کنم؟

پاسخ روانشناس:

دوست عزیز اول از همه به کمبود عزت نفس و اعتماد به نفس اشاره می‌کنم که باعث می‌شود احساس ارزشمندی در شما کاهش یافته و خود را قادر به انجام کاری ندانید.

دوم عدم قدرت تصمیم‌ گیری است که شما را به اطرافیان‌تان وابسته می‌کند. از سوی دیگر در مهارت‌های ارتباطی نیز دچار ضعف هستید.

در حال حاضر به هیچ عنوان دست به انتخاب برای ازدواج نزنید چراکه اصلا آمادگی ندارید. از یک فرد متخصص روانشناس برای رفع مشکلات کمک بگیرید.

3- روی ظاهرم حساسم

پرسش:

سلام وقت خوش. آقای مجرد ۳۴ ساله‌ای هستم. بیش از حد روی ظاهرم حساسم. این موضوع تمام زندگی مرا تحت تاثیر خود قرار داده و نمی‌دانم باید چه کنم. محسنی از نوشهر

پاسخ روانشناس:

زیبایی و جذابیت ظاهری از دغدغه‌های جدی آدم‌های امروز است، اما واقعیت‌هایی در این میان نادیده گرفته می‌شود.

این‌ که جذابیت و زیبایی اشتراک دارند اما جذابیت از زیبایی مهم‌ تر است. حتما افرادی را دیده‌اید که ظاهرشان چندان زیبا نیست، اما به طرز جالبی جذاب هستند.

شاید زیبا‌ رویان توجه بیشتری جلب کنند اما عموما آدم‌ها، جذب افرادی با جاذبه بالای شخصیتی می‌شوند.

در این میان برخی به دلایلی توجه بیشینه به ظاهر خود نشان می‌دهند و با وجود دانستن نکاتی مانند آنچه ذکر شد نمی‌توانند با این تفکرات مقابله کنند.

در صورتی که جزو این دسته هستید بهتر است به یک روانشناس یا مشاور متخصص مراجعه کنید.

پیشنهاد ویکی روان به شما دوست عزیز درباره احساس زشتی

اگر مدام با خودتان می گویید از قیافم بدم میاد یا چرا احساس زشتی دارم، این احساس را نه کوچک کنید و نه به عنوان حقیقت قطعی بپذیرید. احساس زشت بودن واقعی و آزار دهنده است، اما همیشه تصویر دقیقی از چهره شما نمی دهد.

از سه قدم شروع کنید:

• اول، جمله های تند ذهن را بنویسید.
• دوم، چک کردن آینه و مقایسه را محدود کنید.
• سوم، ببینید این فکرها چقدر زندگی شما را گرفته اند.

اگر رابطه، کار، درس، حضور در جمع یا آرامش روزانه تان تحت تاثیر قرار گرفته، کمک تخصصی لازم است.

در جلسات مشاوره ویکی روان بارها دیده ایم که وقتی فرد یاد می گیرد ظاهرش را تنها معیار ارزشمندی خود نداند، رابطه اش با آینه هم آرام تر می شود.

قرار نیست یک شبه همه چیز عوض شود. اما می شود از جنگیدن با چهره خود دست برداشت و مسیر سالم تری را شروع کرد.

شاید برای شما هم سوال شده باشد که: