انواع سبک دلبستگی چیست؟ (4 نوع دلبستگی در روانشناسی)

انواع سبک دلبستگی توضیح می دهند ما هنگام نیاز به نزدیکی، امنیت، حمایت و اطمینان عاطفی چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنیم. ریشه این الگوها در روابط اولیه کودک با والد یا مراقب شکل می گیرد، اما داستان به کودکی ما ختم نمی شود. تجربه های بعدی زندگی، رابطه های سالم یا آسیب زا و حتی روان درمانی می توانند این الگوها را تقویت یا تغییر دهند. اگر می خواهید تعریف دلبستگی در کودک را دقیق تر بدانید، مهم است از همین ابتدا دلبستگی را با وابستگی افراطی یا نیاز بیمارگونه به دیگری یکی ندانید.

در روانشناسی معمولا از چهار الگوی اصلی دلبستگی در کودکان صحبت می شود: ایمن، اجتنابی، دوسوگرا یا مقاوم و آشفته.

در بزرگسالی نیز مفاهیم مشابهی وجود دارد، اما پژوهشگران دلبستگی بزرگسال را اغلب با دو بعد مهم اضطراب دلبستگی و اجتناب از نزدیکی بررسی می کنند. به همین دلیل بهتر است برچسب های مربوط به کودک و بزرگسال را کاملا معادل هم در نظر نگیریم.

مرور علمی درباره چهار الگوی دلبستگی کودک که در سایت PubMed منتشر شده است نیز این چهار الگو را از هم تفکیک می کند.

سبک دلبستگی چیست و چگونه شکل می گیرد؟

سبک دلبستگی الگویی نسبتا پایدار در احساس امنیت، جستجوی حمایت، تحمل فاصله و واکنش به نزدیکی است.

متخصصین در جلسات مشاوره آنلاین کودک به ما آموزش داده اند که کودک از طریق تجربه های مکرر یاد می گیرد وقتی می ترسد، ناراحت است یا به کمک نیاز دارد، آیا فرد قابل اعتمادی در دسترس او هست یا نه.

این تجربه ها به تدریج روی انتظار او از خودش و دیگران تاثیر می گذارند.

نکته مهم این است که هر نوع دلبستگی نتیجه یک رفتار منفرد نیست. دیر جواب دادن به گریه کودک، خسته بودن یک والد یا یک دوره کوتاه فشار روانی به تنهایی سبک دلبستگی را تعیین نمی کند.

آنچه اهمیت بیشتری دارد الگوی تکرارشونده رابطه است. یعنی کودک در طول زمان تا چه اندازه مراقب خود را در دسترس، قابل پیش بینی و پاسخگو تجربه کرده است.

مشاوره فوری با روانشناس

نظریه دلبستگی جان بالبی چه می گوید؟

جان بالبی دلبستگی را بخشی از سیستم طبیعی بقا و امنیت کودک می دانست.

کودک وقتی خسته، بیمار، ترسیده یا از مراقب دور است، بیشتر به دنبال نزدیکی می رود. حضور فرد قابل اعتماد به او کمک می کند دوباره احساس امنیت کند و بعد با خیال آسوده تری محیط را کشف کند.

در واقع رابطه ایمن فقط به معنای در آغوش گرفتن کودک نیست. کودک باید بتواند هم نزدیکی را تجربه کند و هم با داشتن یک پایگاه امن، به سمت بازی، یادگیری و استقلال حرکت کند.

مراحل این فرایند از ماه های ابتدایی زندگی تا زمانی که کودک روابط پیچیده تری پیدا می کند تغییر می کند. در مطلب مراحل دلبستگی کودک در بخش وبلاگ ویکی روان این روند به صورت جداگانه بررسی شده است.

اگر در این زمینه نیاز به همراهی متخصص روانشناسی دارید، می توانید از خدمات مشاوره غیرحضوری کودک در ویکی روان از سراسر ایران و جهان استفاده کنید. حتی اگر ساکن ایران نیستید، امکان خرید مشاوره آنلاین خارج از کشور با پرداخت ارزی وجود دارد.

نقش مراقب کودک در شکل گیری دلبستگی چیست؟

دلبستگی را نباید فقط به مادر نسبت داد. پدر، مادر، والد جایگزین یا هر مراقب ثابتی که حضور معنادار و مستمر در زندگی کودک دارد می تواند بخشی از شبکه دلبستگی او باشد.

پژوهش های جدید نیز نشان داده اند حساسیت و پاسخگویی هر دو والد با امنیت دلبستگی کودک ارتباط دارد. برای مطالعه پژوهش می توانید مرور علمی حساسیت والدین و امنیت دلبستگی را ببینید.

پاسخگویی سالم یعنی مراقب بتواند تا حد قابل قبول پیام کودک را متوجه شود، به نیاز او واکنش مناسب نشان دهد و هنگام ناراحتی به تنظیم هیجان او کمک کند.

این با والد کامل بودن فرق دارد. هیچ کودکی به یک والد همیشه آرام و بدون اشتباه نیاز ندارد. ترمیم رابطه بعد از اشتباه هم بخشی از یک رابطه سالم است.

به همین دلیل شناخت نیازهای عاطفی کودک و توجه به الگوی پاسخگویی مراقب می تواند تصویر عملی تری از شکل گیری احساس امنیت بدهد.

چند نوع دلبستگی داریم؟

اگر درباره انواع دلبستگی در کودکان صحبت کنیم، پاسخ کوتاه 4 نوع است:

1. دلبستگی ایمن
2. اجتنابی
3. دوسوگرا
4. یا مقاوم و آشفته

سه مورد آخر در گروه گسترده دلبستگی ناایمن قرار می گیرند، اما رفتار و سازوکار آنها یکسان نیست. برای دیدن پیشینه این طبقه بندی و مشاهدات پژوهشی می توانید الگوهای دلبستگی در کودکان را هم ببینید.

چهار سبک اصلی دلبستگی در کودکان

وجود یک رفتار خاص برای تشخیص این سبک ها کافی نیست. ارزیابی دلبستگی کودک در پژوهش های کلاسیک با روش های مشاهده ای ساختاریافته انجام شده است.

بنابراین والدین بهتر است براساس چند رفتار روزمره به کودک برچسب نزنند. اگر نگرانی جدی درباره رابطه والد و کودک وجود دارد، نتیجه گیری از روی چند نشانه یا یک تست اینترنتی کافی نیست و باید کل رابطه و شرایط رشدی کودک بررسی شود.

آیا انواع دلبستگی در بزرگسالان متفاوت است؟

تا حدی بله. در زبان عمومی درباره چهار سبک ایمن، اضطرابی، اجتنابی و آشفته در بزرگسالان صحبت می شود. حتی Cleveland Clinic در معرفی سبک های دلبستگی همین تقسیم بندی را برای توضیح عمومی به کار می برد.

اما در بسیاری از پژوهش های تخصصی بزرگسالان، به جای چهار جعبه کاملا جدا، افراد روی دو پیوستار اضطراب دلبستگی و اجتناب دلبستگی بررسی می شوند.

اضطراب بالا بیشتر با نگرانی از طرد و از دست دادن رابطه همراه است و اجتناب بالا بیشتر با ناراحتی از وابستگی متقابل و نزدیکی هیجانی ارتباط دارد. مرور دلبستگی بزرگسال، استرس و روابط عاشقانه این دو بعد را به طور دقیق بررسی کرده است.

۱- سبک دلبستگی ایمن چیست؟

در دلبستگی ایمن، نزدیکی و استقلال دشمن یکدیگر نیستند. فرد می تواند به دیگری تکیه کند، اما برای حفظ رابطه مجبور نیست هویت یا استقلال خود را کنار بگذارد.

در تعریف سایت APA از دلبستگی ایمن نیز در الگوی کودک، رابطه مثبت با والد و جستجوی آرامش پس از بازگشت او از جدایی کوتاه از نشانه های مهم این الگو هستند.

نشانه های دلبستگی ایمن در کودکان

کودک دارای الگوی ایمن معمولا از حضور مراقب به عنوان یک پایگاه امن استفاده می کند. او می تواند محیط را بررسی کند، هنگام ترس یا ناراحتی به مراقب نزدیک شود و بعد از دریافت آرامش دوباره به فعالیت برگردد.

• از جدایی مراقب ناراحت می شود، اما معمولا پس از بازگشت آرام تر می شود.
• برای دریافت حمایت، نزدیکی مراقب را جستجو می کند.
• پس از رسیدن به احساس امنیت دوباره به بازی یا کشف محیط برمی گردد.
• هم نزدیکی و هم استقلال متناسب با سن در رفتار او دیده می شود.

برای بررسی جزئی تر این الگو می توانید مطلبی درباره دلبستگی ایمن در سایت سلامت روا ویکی روان را مطالعه کنید.

دلبستگی ایمن در روابط بزرگسالی چگونه دیده می شود؟

فرد ایمن در رابطه عاطفی معمولا می تواند احساسات و نیازهای خود را واضح تر بیان کند. اختلاف را مساوی پایان رابطه نمی بیند، از صمیمیت نمی ترسد و در عین حال برای حفظ رابطه نیاز ندارد دائما از طرف مقابل تایید بگیرد.

این افراد هم ناراحت، حسود یا نگران می شوند. ایمن بودن به معنای نداشتن هیجان منفی نیست. تفاوت در شیوه مدیریت آن است. فرد می تواند بگوید «از اتفاقی که افتاد ناراحت شدم» بدون اینکه بلافاصله به قطع رابطه، تهدید یا عقب نشینی طولانی متوسل شود.

بسیاری از ویژگی هایی که در یک رابطه سالم دیده می شوند با همین ظرفیت برای اعتماد، گفتگوی مستقیم و تنظیم هیجان همخوانی دارند.

۲- سبک دلبستگی اجتنابی چیست؟

در دلبستگی اجتنابی، راهبرد فرد اغلب این است که نیاز به نزدیکی و حمایت را کمتر آشکار کند. این موضوع به معنی نداشتن نیاز عاطفی نیست.

کسی ممکن است از بیرون بسیار مستقل، خونسرد و بی نیاز به نظر برسد، در حالی که در موقعیت های دلبستگی راهبرد اصلی او فاصله گرفتن از احساسات یا رابطه است.

نشانه های دلبستگی اجتنابی در کودکان

در ارزیابی های پژوهشی، کودکان با الگوی اجتنابی ممکن است هنگام جدایی مراقب ناراحتی کمتری به شکل آشکار نشان دهند و هنگام بازگشت او نیز برای تماس و نزدیکی عجله نکنند.

این رفتار را نباید به معنای «قوی تر بودن» یا «نیاز نداشتن به والد» تفسیر کرد.

برخی الگوهای دلبستگی ناایمن در کودکان نیازمند بررسی در بستر کلی رابطه کودک و مراقب هستند و یک رفتار کوتاه مدت برای نتیجه گیری کافی نیست.

فرد اجتنابی در رابطه عاطفی چگونه رفتار می کند؟

در بزرگسالی، اجتناب دلبستگی بیشتر زمانی دیده می شود که رابطه به سمت صمیمیت بیشتر می رود یا تعارضی هیجانی ایجاد می شود.

فرد ممکن است صحبت درباره احساسات را به تعویق بیندازد، بعد از بحث ناگهان فاصله بگیرد یا تاکید زیادی بر این داشته باشد که «من به کسی نیاز ندارم».

مثلا شریک عاطفی درباره احساس دوری در رابطه صحبت می کند. فرد اجتنابی به جای ورود به گفتگو، موضوع را کوچک جلوه می دهد یا چند ساعت و حتی چند روز ارتباط را محدود می کند.

البته یک بار فاصله گرفتن بعد از دعوا نشانه سبک اجتنابی نیست. باید الگوی تکرار شونده را دید.

شناخت صمیمیت عاطفی کمک می کند فرق استقلال سالم با دوری هیجانی مزمن روشن تر شود.

۳- دلبستگی دوسوگرا در کودک و اضطرابی در بزرگسال چیست؟

در کودک، اصطلاح دوسوگرا یا مقاوم به الگویی اشاره دارد که در آن جدایی ناراحتی زیادی ایجاد می کند و بازگشت مراقب هم همیشه به آرام شدن سریع منجر نمی شود.

در بزرگسالان، اصطلاح اضطراب دلبستگی بیشتر برای نگرانی از طرد یا در دسترس نبودن دیگری به کار می رود. این دو مفهوم به هم نزدیک اند، اما کاملا معادل یکدیگر نیستند.

نشانه های دلبستگی دوسوگرا در کودک

کودک ممکن است هنگام جدایی مراقب به شدت ناراحت شود و پس از بازگشت او همزمان هم به دنبال نزدیکی باشد و هم مقاومت یا عصبانیت نشان دهد. یعنی مراقب را می خواهد، اما حضور او به سرعت احساس امنیت را برنمی گرداند.

این رفتار نیز حاصل یک علت ساده و واحد نیست. سرشت کودک، کیفیت تعامل، شرایط خانواده و عوامل محیطی همگی باید در کنار هم دیده شوند.

دلبستگی اضطرابی در بزرگسالان چه نشانه هایی دارد؟

قبلا در ویکی روان به این سوال پاسخ دادیم که چند نوع اضطراب داریم؟ اما این موضوع کمی متفاوت است.

در رابطه بزرگسالی، اضطراب دلبستگی بیشتر با حساسیت بالا نسبت به فاصله، تاخیر در پاسخ، تغییر لحن یا احتمال طرد دیده می شود. فرد ممکن است برای مطمئن شدن از عشق طرف مقابل مرتب سوال کند، به نشانه های مبهم معنی منفی بدهد یا وقتی احساس فاصله می کند رفتارهای اعتراضی نشان دهد.

با دقت به نشانه های زیر توجه کنید:

• نگرانی مکرر درباره از دست دادن رابطه
• نیاز زیاد به اطمینان گرفتن از احساس طرف مقابل
• حساس شدن به تغییرات کوچک در پیام، تماس یا رفتار شریک
• دشواری در آرام ماندن هنگام فاصله عاطفی
• درگیر شدن ذهنی شدید با رابطه پس از تعارض

این وضعیت با وابستگی عاطفی به همسر همپوشانی هایی دارد، اما این دو مفهوم یکی نیستند. همچنین اگر نگرانی اصلی فرد بیشتر حول رها شدن و ترک شدن باشد، بررسی تله رهاشدگی می تواند به تفکیک بهتر این مفاهیم کمک کند.

۴- سبک دلبستگی آشفته چیست؟

دلبستگی آشفته زمانی مطرح می شود که کودک راهبرد منظم و قابل پیش بینی برای رسیدن به امنیت نشان نمی دهد.

ممکن است به سمت مراقب برود و ناگهان متوقف شود، نزدیک شود اما سر خود را برگرداند یا مجموعه ای از رفتارهای متناقض نشان دهد.

دلبستگی آشفته در کودکان چگونه دیده می شود؟

نکته کلیدی در این سبک، تضاد یا آشفتگی رفتار است نه صرفا گریه زیاد یا وابستگی به والد.

در برخی موقعیت ها فردی که باید منبع امنیت باشد، همزمان با تجربه ترس یا سردرگمی کودک پیوند پیدا می کند. این موضوع می تواند سازمان دادن یک راهبرد ثابت برای دریافت آرامش را دشوار کند.

این سبک را نباید مساوی «اختلال روانی» دانست و نباید براساس رفتارهای پراکنده کودک آن را تشخیص داد. حتی وجود دلبستگی ناایمن نیز به این معنا نیست که کودک حتما در آینده دچار بیماری روانی خواهد شد.

دلبستگی آشفته در بزرگسالی چگونه خود را نشان می دهد؟

در بزرگسالی گاهی الگویی دیده می شود که فرد همزمان خواهان نزدیکی است و از آن می ترسد.

ممکن است خیلی سریع وارد یک رابطه عمیق شود، اما وقتی رابطه واقعا نزدیک می شود احساس خطر کند و عقب بکشد. این کشمکش می تواند رابطه را برای هر دو نفر گیج کننده کند.

این رفتارها را هم نباید مساوی خیانت، پرخاشگری یا کنترل گری دانست. دلبستگی یکی از متغیرهای روانشناختی است، نه توضیح کامل شخصیت. شناخت اصول مدیریت رابطه عاطفی می تواند کمک کند چرخه نزدیک شدن، ترسیدن و فاصله گرفتن دقیق تر دیده شود.

تفاوت انواع سبک های دلبستگی چیست؟

اصلی ترین تفاوت انواع سبک های دلبستگی را می توان در نحوه پاسخ به سه سوال دید:

• آیا دیگری در دسترس من است؟
• آیا می توانم برای حمایت به او نزدیک شوم؟
• وقتی رابطه تهدید می شود چه واکنشی نشان می دهم؟

جدول مقایسه دلبستگی ایمن، اضطرابی، اجتنابی و آشفته

این جدول برای فهم مفهوم است، نه تشخیص. رفتار واقعی انسان پیچیده تر است و موقعیت، کیفیت رابطه و سابقه فرد روی واکنش او تاثیر دارد.

حتی یک فرد ممکن است در بعضی روابط احساس امنیت بیشتری داشته باشد و در رابطه دیگری اضطراب یا اجتناب بیشتری نشان دهد.

مثال: واکنش 4 سبک دلبستگی به جواب ندادن شریک عاطفی

تصور کنید برای شریک عاطفی خود پیام فرستاده اید و چند ساعت پاسخی دریافت نمی کنید.

1. الگوی ایمن: ممکن است کمی نگران شود، اما می تواند توضیح های عادی مثل مشغول بودن طرف مقابل را هم در نظر بگیرد.
2. الگوی اضطرابی: ذهن سریع تر به سمت «دیگر دوستم ندارد» یا «می خواهد ترکم کند» می رود و میل به ارسال پیام های بیشتر بالا می رود.
3. الگوی اجتنابی: ممکن است ناراحتی خود را کنار بزند و تصمیم بگیرد او هم فاصله بگیرد یا دیگر پیام ندهد.
4. الگوی آشفته: ممکن است همزمان نیاز شدیدی به تماس داشته باشد و در عین حال از پاسخ یا نزدیک شدن دوباره بترسد.

در جلسات مشاوره تلفنی با روانشناس ویکی روان بارها دیده می شود که مشکل اصلی زوج فقط همان اتفاق بیرونی نیست. بخش مهمی از تنش از معنایی می آید که هر نفر به رفتار دیگری می دهد.

شناخت تاثیر سبک دلبستگی در عشق دقیقا در چنین موقعیت هایی کاربرد پیدا می کند.

از کجا بفهمیم سبک دلبستگی ما چیست؟

برای شناخت سبک دلبستگی بهتر است به یک رفتار خاص نچسبید. به الگوهایی نگاه کنید که در چند رابطه و در موقعیت های حساس تکرار می شوند.

مهم ترین سرنخ ها معمولا زمانی ظاهر می شوند که رابطه برای شما اهمیت زیادی دارد. در ادامه دستورالعملی برای سنجش نوع دلبستگی خود آورده ایم:

نشانه هایی که برای شناخت سبک دلبستگی باید بررسی کنیم

• صمیمیت: وقتی کسی به شما نزدیک می شود احساس آرامش می کنید یا فشار و خفگی؟
• فاصله گرفتن: چند ساعت یا چند روز کمتر شدن ارتباط چه واکنشی در شما ایجاد می کند؟
• ایجاد تعارض: به گفتگو نزدیک می شوید، تعقیب می کنید، فاصله می گیرید یا بین این دو حرکت می کنید؟
• درخواست کمک: وقتی حالتان خوب نیست می توانید از دیگری کمک بخواهید؟
• اطمینان گرفتن: آیا بعد از دریافت اطمینان آرام می شوید یا خیلی زود دوباره شک برمی گردد؟
• مرزهای شخصی: آیا می توانید در یک رابطه نزدیک، استقلال و علایق شخصی خود را حفظ کنید؟
• انتظار از دیگران: در ذهن شما دیگران معمولا قابل اعتمادند، غیرقابل دسترسند یا ممکن است هر لحظه ترکتان کنند؟

در این مرحله دانستن تفاوت دلبستگی و وابستگی مهم است. دلبستگی سالم به معنای بی نیازی نیست و وابستگی شدید نیز لزوما همان دلبستگی اضطرابی نیست.

همچنین بهتر است رفتار خود را در بستر رابطه عاطفی بررسی کنید. گاهی چیزی که فرد به سبک دلبستگی نسبت می دهد، بیشتر واکنش طبیعی او به رابطه ای واقعا بی ثبات، مبهم یا آسیب زا است.

آیا تست سبک دلبستگی تشخیص قطعی می دهد؟

خیر اینطور نیست.

پرسشنامه های معتبر می توانند برای شناخت الگوهای کلی مفید باشند، اما نتیجه یک تست اینترنتی نباید به برچسب دائمی تبدیل شود. پاسخ شما به پرسش ها تحت تاثیر رابطه فعلی، حال روانی و برداشت شخصی از سوال ها قرار دارد.

اگر بعد از خواندن درباره سبک ها احساس کردید چند الگو همزمان درباره شما صدق می کند، این موضوع عجیب نیست. در پژوهش بزرگسالان هم دلبستگی اغلب به شکل ابعاد پیوسته بررسی می شود، نه چهار گروه کاملا جدا.

آیا سبک دلبستگی قابل تغییر است؟

بله شدنی است.

تجربه نشان می دهد سبک دلبستگی سرنوشت قطعی ما نیست. پژوهش های طولی نشان می دهند امنیت دلبستگی می تواند در بخش هایی از زندگی ثبات داشته باشد، اما در برابر تجربه های مهم و تغییرات رابطه ای نیز انعطاف پذیر است.

یک متاآنالیز در سایت pubmed درباره ثبات دلبستگی از نوزادی تا اوایل بزرگسالی نیز نشان می دهد با یک الگوی کاملا ثابت و تغییرناپذیر روبرو نیستیم.

تجربه روابط سالم چگونه الگوی دلبستگی را تغییر می دهد؟

یک رابطه امن می تواند به مرور انتظارهای قبلی را به چالش بکشد. فردی که همیشه منتظر طرد شدن بوده است، بارها تجربه می کند که اختلاف لزوما به ترک منجر نمی شود.

این تغییر معمولا با یک تجربه بزرگ و ناگهانی اتفاق نمی افتد. ده ها و صدها تجربه کوچک قابل اعتماد کنار هم قرار می گیرند.

پاسخ دادن، عذرخواهی کردن، احترام به مرزها، قابل پیش بینی بودن و توانایی ترمیم تعارض از همین تجربه ها هستند. ایجاد یک رابطه سالم با همسر نیز بیش از هر چیز به همین رفتارهای تکرارشونده وابسته است.

روان درمانی چگونه به اصلاح الگوهای دلبستگی کمک می کند؟

در روان درمانی هدف این نیست که صرفا برچسب «اضطرابی» یا «اجتنابی» به فرد زده شود.

درمانگر بررسی می کند این الگو در چه موقعیت هایی فعال می شود، فرد چگونه اتفاق را تفسیر می کند و برای محافظت از خود چه رفتاری انجام می دهد.

برای نمونه، در برخی افراد رفتار درمانی شناختی به شناسایی برداشت های خودکار مانند «اگر جواب نداد یعنی مرا نمی خواهد» کمک می کند. در مواردی که الگوهای عمیق تر مربوط به طرد، بی اعتمادی یا رهاشدگی وجود دارند، طرحواره درمانی نیز می تواند بخشی از گزینه های درمان باشد.

مرور پژوهش های مربوط به تغییر دلبستگی در جریان روان درمانی نشان داده است که پس از درمان، در برخی مطالعات امنیت دلبستگی افزایش و اضطراب دلبستگی کاهش پیدا کرده است. بنابراین درباره تغییر صحبت می کنیم، اما وعده تغییر قطعی یا سریع علمی نیست.

در بخش مشاوره روانشناسی آنلاین سایت ویکی روان نیز مراجعانی دیده می شوند که در ابتدا تمام اختلاف های رابطه را نشانه ترک شدن یا بی علاقگی می دانند، اما به تدریج یاد می گیرند بین واقعیت رابطه و ترس های قدیمی خود فاصله بگذارند.

اگر الگوهای دلبستگی روی چند رابطه مهم شما اثر گذاشته اند، استفاده از مشاوره روانشناسی می تواند برای بررسی ریشه و تکرار این الگوها مناسب باشد.

در مجموع، شناخت انواع سبک دلبستگی قرار نیست شما یا شریک عاطفی تان را داخل یک برچسب محدود کند.

هدف اصلی این است که بفهمید هنگام نیاز به امنیت و نزدیکی چه الگویی در شما فعال می شود و آیا این الگو هنوز برای رابطه امروزتان مفید است یا نه. تغییر از همین آگاهی شروع می شود.

توضیحات تکمیلی درباره انواع سبک های دلبستگی

قصد داریم در قالب پرسش، به بررسی دقیق تر پرسش های ذهنی شما درباره سبک های دلبستگی در روانشناسی بپردازیم:

آیا هر فرد فقط یک سبک دلبستگی دارد؟

نه لزوما اینطور نیست!

بسیاری از افراد ویژگی هایی از بیش از یک الگو نشان می دهند. در بزرگسالان بهتر است میزان اضطراب و اجتناب در روابط بررسی شود و رفتار فرد فقط به یک برچسب محدود نشود.

بهترین سبک دلبستگی کدام است؟

دلبستگی ایمن سازگارترین الگو محسوب می شود، چون فرد می تواند هم صمیمیت را تجربه کند و هم استقلال خود را حفظ کند. با این حال ایمن بودن به معنی نداشتن تعارض، ترس یا نیاز عاطفی نیست.

آیا سبک دلبستگی از کودکی تا بزرگسالی ثابت می ماند؟

خیر تغییر می کند.

بین تجربه های اولیه و دلبستگی بعدی ارتباط وجود دارد، اما این ارتباط کامل و قطعی نیست. روابط جدید، تغییر شرایط خانواده و تجربه های مهم زندگی می توانند الگوهای قبلی را تقویت یا بازنگری کنند.

آیا سبک دلبستگی در روابط مختلف تغییر می کند؟

بله. یک فرد ممکن است کنار شریکی قابل اعتماد امنیت بیشتری تجربه کند و در رابطه ای بی ثبات اضطراب بیشتری نشان دهد. به همین دلیل رفتار رابطه ای را باید در کنار ویژگی های خود رابطه بررسی کرد.

تفاوت دلبستگی اضطرابی و اجتنابی چیست؟

در اضطراب دلبستگی، نگرانی اصلی معمولا از دست دادن رابطه و در دسترس نبودن دیگری است.

در اجتناب دلبستگی، فرد بیشتر از وابستگی متقابل یا نزدیکی هیجانی فاصله می گیرد. در یک رابطه، ترکیب این دو الگو می تواند چرخه ای ایجاد کند که یک نفر بیشتر نزدیک می شود و دیگری بیشتر عقب می رود.

اگر این چرخه مدت هاست تکرار می شود و کیفیت رابطه را پایین آورده، هدف نباید اثبات این باشد که کدام نفر سبک بدتری دارد. مسئله اصلی شناخت چرخه و تغییر تعامل است. در چنین شرایطی مشاوره روابط عاطفی و عشق می تواند برای بررسی دقیق تر رابطه مورد استفاده قرار گیرد.